Iedereen heeft de mond vol van “change”. Er is maar één zekerheid en dat is dat alles voortdurend verandert. De meeste mensen ervaren verandering als iets negatiefs. “Change” nodigt uit om buiten de comfortzone te treden, daar start het onbekende. Het onbekende nodigt de angst uit en daarmee de kans om te transformeren. Binnen de comfortzone is er geen mogelijkheid tot innerlijke groei naar meer autonomie of vrijheid. Vrijheid creëren doe je uit de comfortzone, in het gebied wat we “separatie” noemen. Uit de comfortzone scheiden we ons af. We staan er alleen voor. Het rouwproces begint. Ieder rouwproces is een transformatieproces. Op voorwaarde dat je het niet met medicatie onderbreekt. Medicatie gaat transformatie tegen. Homeopathie ondersteunt het proces. De vraag die nu opkomt is: “En wat nu gedaan?” We moeten nu keuzes maken, beslissingen nemen en bij elke keuze die we maken, nemen we afscheid van wat we niet kiezen en creëren we vrijheid. “Separatie” brengt desoriëntatie met zich mee. Desoriëntatie nodigt uit om je denken in te schakelen. Je intelligentie moet zich gaan ontwikkelen. Oplossingen worden gezocht. “Thinking outside of the box” wordt aangemoedigd. Nieuwe linken worden gelegd. Referentiekaders worden in vraag gesteld en herzien en uitgebreid. Je wordt een vrijdenker, want gelovers houden vast aan beperkte en beperkende referentiekaders. Niets is meer zoals vroeger. Vaak volgt hierop een identiteitscrisis. Wie ben ik? Wat kom ik hier doen? Wat is de zin van het leven? Je gaat je visie ontwikkelen, je missie. Want dat wat je hier komt doen maakt je blij. Waar word je blij van? Je ontwikkelt een nieuwe identiteit. Je komt dichter bij je kern van wie je in werkelijkheid echt bent. Het individuatieproces start. Een individualiteit wordt meer en meer zijn eigen maatstaf. Individualiteiten, verruimen door vrijdenkerij hun referentiekaders. Individualiteiten delen hun referentiekaders, visies, ervaringen en overtuigingen met elkaar. Dat is de fase van socialisatie. Individualiteiten, echter leggen nooit hun overtuigingen op. Ze wensen zelfs niet om anderen te overtuigen. Ze delen.

Transformeren betekent meer en meer worden wie je echt bent. Dat doe je uit de comfortzone en in het rouwproces. Daar begint het individuatieproces. Je ontwikkelt je vrij denken. Je bewust-zijn wordt groter. Je trillingsgetal wordt hoger. Angst wordt omgezet in vertrouwen. Je referentiekaders worden ruimer. Je ontwikkelt je eigen overtuigingen, zonder te geloven. Je hebt het ervaren, geleefd, doorleefd. Je gaat je ervaringen en overtuigingen delen, zonder op te leggen. Je bent klaar om in verbinding te gaan functioneren in autonome teams of relaties.

Verandering kan het transformatieproces in gang zetten. Of niet. Verandering an sich heeft niets te maken met transformatie. Je past alleen je gedrag aan. Want door je gedrag aan te passen en je te onderwerpen krijg je positieve aandacht. Zo zak je dieper en dieper in een comfortzone van wederzijdse symbiotische afhankelijkheid waar je wordt gevraagd om te kopiëren, na te apen, te reproduceren, zoals iedereen het al altijd heeft gedaan. Daar wordt je op afgerekend, geëvalueerd, gecontroleerd. Je houdt je hoofd onder het maaiveld. In deze zin induceert “verandering” alleen maar status quo. Alle neuzen staan nu in één richting.
Dit geldt voor individuen en voor teams en voor bedrijven. Kiezen voor transformatie is kiezen voor kernkracht, autonomie, vrijheid, verantwoordelijkheid, empowerment. Kiezen voor change is kiezen voor aanpassing, afhankelijkheid, symbiose en uiteindelijk, (schijn)veiligheid en status quo. In die zin heeft change tot nu nog geen enkele fundamentele duurzame verbetering teweeg gebracht. Change maakt de draaglast alleen maar groter. Change an sich, zonder een bewust en liefdevol begeleid transformatieproces maakt mensen, teams, bedrijven en de economie alleen maar zieker.

Naar aanleiding van de lezingen over kwantumtransactionele analyse die ik voor VITA (Vlaams instituut voor transactionele analyse) en voor het NVTA (Nederlandse vereniging voor TA) mocht geven, vroeg men me om een artikel te maken over kwantum TA voor “Strook”. Deze uitdaging heb ik met plezier aangenomen.
De powerpointpresentatie van de lezing kan je bekijken op de website van VITA: www.vita-vitaal.be. Onder het hoofdje VITAAL. Meer informatie over mezelf kan je vinden op mijn website: www.annewuyts.be. Wat volgt is het resultaat van meer dan 30 jaar transformerend kwalitatief wetenschappelijk (zelf)onderzoek.

In de volgende hoofdstukken vind je een uiteenzetting over het verschil tussen kwantitatief en kwalitatief wetenschappelijk onderzoek, alsook de reden waarom ik aan het laatste (ook fenomenologisch onderzoek genoemd) mijn voorkeur geef. Omdat je fenomenologisch onderzoek doet met je vegetatief systeem (Kind) als instrument (zesde zintuig), zal ik het eveneens hebben over de ortho- en de parasympaticus. De meeste mensen liepen schade op aan de parasympaticus door trauma. Dus zal ik ingaan op de symptomen van trauma. Verder zal ik de werking van de ortho- (vechten of vluchten) en de parasympaticus (trauma cq verkramping) in verband brengen met de dramadriehoek. Ik wil het ook hebben over het verschil tussen transformeren en onderdrukken, bronnen en energiepikking in therapeutische sessies. Uiteindelijk zal ik uitleggen hoe je via scripttransformatie in volle vrijheid je eigen werkelijkheid kunt gaan manifesteren in het kwantumveld van nulpuntenergie. Het volgende hoofdstuk gaat over mijn visie op spiritualiteit. Dan volgt een uitgebreide uiteenzetting over scripttransformatie aan de hand van de stages of power van Pamela Levin en de verschillende profielen uit de procescommunicatie van Taihbi Kahler. Het laatste hoofdstuk vertelt over een antroposofische (spirituele) visie op de werking van het veld.

2. Wat is wetenschappelijk onderzoek?

Situering:
Ik ben een product van de VUB, vrije (vrijzinnige) universiteit Brussel. In mijn opleiding was er veel te doen rond vrijdenkerij en wetenschappelijk denken. Nochtans vond ik dat de meeste professoren zich eerder dogmatisch antiklerikaal opstelden. Vrijzinnig werd een synoniem voor atheïst. Ik ervoer dat als een nieuw dogma.

Later als therapeut kon ik zien dat de zogenaamde vrijzinnigen zich in een collectieve separatietoestand bevonden. Ze zetten zich af tegen de kerk en het katholicisme. Dit had niets met vrijdenkerij te maken maar met ontwikkelingspsychologie. Ze kwamen los van de symbiotische afhankelijkheid van de kerk en de pastoor. Ze waren niet katholiek en daar hield het op. Integratie, individuatie en socialisatie waren bijlange na nog niet voltooid. En dat is nog steeds het geval in de zgn. vrijzinnige gemeenschap. Het script van deze collectiviteit is mijns inziens nog niet volwassen. Off the record, Pamela Levin Landsheer spreekt ook van symbiose, separatie, integratie, individuatie en socialisatie, haar termen zijn: zijn, doen, denken, identiteit, sociale identiteit. Als je je script transformeert, doorloop je al deze stadia naar maturiteit. Separatie is de eerste stap uit de symbiose en gaat soms gepaard met erg hevige rouwprocessen. Maar daarover later meer.

Later, toen ik me bezig hield met psychologie, spiritualiteit, homeopathie en andere alternatieve geneeswijzen zoals (reiki)healing, kreeg ik vaak te horen: “Daar geloof ik allemaal niet in hoor, ik ben een nuchter denker, een wetenschapper, ik sta met mijn twee voeten op de grond.” Nochtans had ik de indruk dat ik aan vrij onderzoek deed, dat ik studeerde, dat ik aftoetste. Ik vond mezelf een wetenschappelijk denker. Ik vond mezelf een vrijdenker. Wat is dan wetenschappelijk onderzoek? Wat is dan vrijdenkerij?

Om daar een klare kijk op te krijgen dienen we te gaan kijken naar hoe we de werkelijkheid filteren.

Filters:

Doordat ik vaak communicatietrainingen geef, ontwikkelde ik als volgt verder op het model van Schultz van Thun. Onze zintuigen zijn onze eerste filter. We hebben slechts vijf antennes in deze zintuiglijke grofstoffelijke wereld. Horen, zien, voelen, ruiken en proeven (VAKOG) functioneren slechts in het lage trillingsgetal van de derde dimensie. Wetenschappers plegen te zeggen: “Er is geen leven op mars.” Dit is onzin. Je kunt volgens mij alleen zeggen, “In de zintuiglijke wereld cq derde dimensie is er geen leven op Mars.” Er zijn mensen die beweren dat ze met hun gidsen en engelen kunnen praten. Ik lach daar niet mee. Ik kan alleen vaststellen dat ik in die dimensie (nog) geen antenne (zesde zintuig) heb. Dus alles wat een trillingsgetal heeft wat hoger of lager is dan die van de derde dimensie filteren wij weg met onze zintuigen. Hoog gevoelige mensen, mensen met een zgn. zesde zintuig hebben een bredere waarneming. Eigenlijk beschikt iedereen over deze heldervoelendheid, maar door beschadigingen en trauma’s in de jeugd verliest men deze eigenschappen, of men onderdrukt ze.
De zintuiglijke wereld, zoals wij (en onze ‘wetenschappers’ vanuit de oude paradigma’s ) die waarnemen wordt door de Hindoes MAYA genoemd. Maya is wat niet echt is, Maya is een illusie, nl. dat wat wij eruit filteren met onze zintuigen. Ooit zeiden wetenschappers dat de wereld plat is en de zon rond de aarde draait. Dat was toen het gangbare paradigma of wereldbeeld. Tegen het nieuwe paradigma, nl de aarde is rond en draait rond de zon, (heliocentrisch wereldbeeld van Copernicus) was toen zoveel weerstand, dat de Romeinse inquisitie de wetenschapper die daar mee aankwam (Galileo Galilei) op de brandstapel wilde zetten. Hij moest dit wereldbeeld afzweren. Vandaag zijn we opnieuw in de overgang naar een nieuw paradigma: het kwantumparadigma. En weerom is er vanuit de “wetenschap”wat ik een nieuw geloof noem, erg veel weerstand.

Op het eerste zicht zou je kunnen zeggen dat onze zintuigen onze Volwassene voeden met informatie: nl dat wat we waarnemen. Deze waarneming werd al serieus gefilterd, door onze zintuigen, zoals we tot nu toe aantoonden. Maar daar zit nog een filter tussen. Mensen horen blijkbaar alleen maar wat ze willen horen en zien blijkbaar alleen maar wat ze willen zien. De filter die hier speelt is wat we in TA-termen het “script” noemen. Wat overblijft na het filteren door de de scriptfilter, heet de perceptie. Dus, we hebben binnen MAYA nog een eigen PERCEPTIE. Als twee mensen een andere perceptie hebben spreken we van ruis in de communicatie. Als er ruis is spreken we van een conflict. Nemen we bijvoorbeeld, een bijeenkomst waarbij een allopathisch geschoolde arts in discussie gaat met een homepaat. Hier is er vaak weinig sprake van communicatie, echter wel van veel ruis. Of beter, er is alleen maar ruis, want beide wetenschappers spreken niet alleen vanuit een ander script, maar ook vanuit een ander paradigma. Het oude paradigma kan geen verklaringen geven voor de geneeskrachtige werking van de homeopathie. Tegenwoordig kan men vanuit het kwantumparadigma wel verklaren hoe homeopathie werkt. Het heeft nl. te maken met het geheugen of het bewustzijn van water (zoals bewezen door het onderzoek van De Japanse wetenschapper Masaru Emoto).

Hoe kunnen we nu wetenschap en vrijdenkerij beoefenen, in de wetenschap dat we de werkelijkheid twee keer filteren? Hoeveel procent van de werkelijkheid zien we echt? Hoeveel dimensies zijn er? Hoe gaan we om met onze filters, cq onze scripten?

Einstein was hier eveneens mee bezig toen hij zei: Indien er zich een probleem cq conlict cq ziekte voordoet in één systeem, cq script, cq referentiekader, dan dienen we te kijken naar dat probleem vanuit een ander script, willen we een oplossing vinden. Voor mij is TA een prachtig kader om mee naar problemen/ ziektes/ conflicten te kijken. Als ik de TA-filter aanbied aan mijn klanten, komen de oplossingen vaak vanzelf. Natuurlijk zijn er ook andere filters die even goed kunnen werken, bijv. NLP of psychoanalyse, of analytische psychologie, of gestalt….of antroposofie, of homeopathie. Het zijn alleen maar filters, geloofsovertuigingen, politieke overtuigingen, economische overtuigingen, wetenschappelijke overtuigingen,…. Het zijn alleen maar filters.

Een vrijdenker is er zich volgens mij van bewust dat hij de werkelijkheid filtert. Vrijdenkers kijken kritisch naar hun eigen filters. Vrijdenkers onderzoeken hun filters en de filters van anderen. Vrijdenkers hebben interesse in al die filters en stellen zich verdraagzaam op. Vrijdenkers toetsen andere filters af, onderzoeken ze, en passen hun eigen filters voortdurend aan.

Hier volgen een aantal voorbeelden van filters/scripten/ referentiekaders.
Verschillende religies
Liberalisme/ Socialisme/ Vrijdenkerij
Het wetenschappelijk denken
Allopathie/ homeopathie
Flower power; hippies à anti-autoritaire opvoeding
Feminisme à het patriarchaat en het kapitalisme zijn de oorzaak
Macrobiotiek à je kunt alles oplossen als je maar het juiste eet
Psychoanalyse en analytische psychologie à word je bewust van je onbewuste, je schaduw
Transactionele analyse à je kunt je script herschrijven
Rozenkruisers à je kunt je karma transformeren
Spiritualiteit en new age à er is geen goed en geen slecht, we komen hier alleen maar ervaringen opdoen

Een gelover daarentegen blijft vast steken in één referentiekader en weigert om andere referentiekaders te onderzoeken. Gelovers kunnen zich erg fundamentalistisch opstellen. Vaak dringen ze hun referentiekaders op aan anderen. Bijv, in Belgie moeten alle kinderen verplicht worden ingeënt tegen polio. In België worden homeopathische middelen nog niet erg lang terugbetaald door de mutualiteit, hetzelfde geldt voor osteopathische behandelingen. Er wordt nu nog steeds, net als vroeger door de inquisitie, erg veel macht uitgeoefend vanuit het oude denken, vanuit het oude wereldbeeld.
Je kunt ook dogmatisch omgaan met TA of met homeopathie, of met antroposofie,…… Dan worden ook deze referentiekaders een geloof. En dat gebeurt.

3/ Kwantitatief of kwalitatief onderzoek:

In het oude Newtoniaanse, Darwinistische, Cartesiaanse paradigma doet men veelal aan kwantitatief onderzoek. Dit is onderzoek waarbij gezocht wordt naar algemene wetmatigheden op basis van een theorie of theoretisch uitgangspunt. Men werkt bijv. met grote, representatieve groepen en controlegroepen die een placebo krijgen toegediend. Men probeert laboratoriumtoestanden te creëren en de onderzoeker mag geen invloed hebben op het experiment. De experimenten dienen te worden herhaald op dezelfde steriele manier en dienen dezelfde resultaten op te leveren. De bedoeling is om de stellingen te verifiëren, of te falsifiëren (Karl Popper). Er wordt onderzocht, gemeten, bewezen, …… Er wordt gebruik gemaakt van apparatuur die de waarneming verfijnen (horoscopen, microscopen….). We kunnen dit ook “objectief” onderzoek noemen. Alleen….. wat is objectief wanneer het waargenomene twee keer wordt gefilterd? Een keer door de beperkingen van je zintuigen en een keer door de beperkingen van je overtuigingen. En wat is bovendien de rol van de onderzoeker? Hoe beïnvloedt de kwaliteit van de aanwezigheid van de onderzoeker het onderzoek? Wat is dan uiteindelijk de waarde van dit zogenaamde kwantitatieve, objectieve onderzoek?

Fenomenologisch onderzoek:

Fenomenologisch onderzoek of kwalitatief onderzoek is van een totaal andere orde. Wat ik hier neerschrijf is voor mij ‘waar’ omdat ik het heb doorleefd en omdat het voor mij klopt. In fenomenologisch onderzoek word je je eigen maatstaf. Je stelt je onafhankelijk op en je vertrouwt op je eigen denken en op je eigen voelen. Je hoeft niets te bewijzen aan de anderen. Anderen mogen het voor zichzelf onderzoeken, ondervinden, beleven, toetsen, aannemen of verwerpen. Het is niet mijn bedoeling om je te overtuigen, ik wens alleen maar te delen. Door je referentiekaders en je filters met elkaar te delen en aan elkaar af te toetsen kan je evolueren, groeien.

Fenomenologisch onderzoek is een methode die mijn inziens in de wereld is gezet door de Rozenkruisers. Dit is een groep zielen die een heel eigen wereldbeeld heeft ontwikkeld en die hun methoden en hun wereldbeeld deelt met de mensen, zodat de mensen kunnen genezen, evolueren, groeien. Rozenkruisers worden vaak niet ernstig genomen en worden vaak uitgelachen. Kijken we maar naar Samuel Hahnemann, de uitvinder van de homeopathie. Hij testte zijn homeopathische middelen voornamelijk uit op zichzelf – dus niet op onschuldige dieren of zieke mensen, die niet weten of ze een middel of een placebo krijgen toegediend- d.w.z. hij nam zelf zijn middelen in en onderzocht de symptomen die hij kreeg. Zo leerde hij het middel kennen. Dit heet een geneesmiddelenproef. Niet alleen heeft hij de meeste middelen op zichzelf uitgetest, hij gaf ook het meest omvangrijke beeld van elke geneesmiddelenproef. Bijv. Van het middel Pulsatilla vond hij 1046 symptomen, anderen ontdekten er slechts 117. Herbert Fritsche schreef een boek over Hahnemann. Hierin lezen we hoe moeilijk hij het als wetenschapper heeft gehad. Tot op de dag van vandaag wordt homeopathie in de academische wereld niet ernstig genomen. Ik citeer een stukje uit het werk van Fritsche. Het gaat over fenomenologie. De vetjes zijn van mij. “Natuur als openbaring, dat is Hahnemann’s heilig, openbaar geheim. Alles wat in de schepping is gegeven, maakt zich aan de mens kenbaar door wat het tot uitdrukking brengt. Paracelsus en Böhme wisten dat, de Verlichting vergat het. Hahnemann ontdekte het opnieuw, nu echter systematisch, gescherpt door het verstand en leerbaar. Hem volgden Goethe en Novalis, van wie de uitspraak afkomstig is dat al het uiterlijke slechts een in een geheimzinnige staat verheven innerlijk is. Maar de romantiek waar Novalis aan toebehoort, houdt meer van het geheim dan van de ontsluiering, zodat ze ten slotte voor de wetenschap onvruchtbaar wordt. Daardoor komt ook Goethes wetenschap omtrent de natuur als openbaring in een kwade reuk te staan; analytische, rationalistische en mechanische onderzoeksdiscipline zegeviert, het mozaïekprincipe triomfeert. Paracelsus, Böhme, en Novalis schijnen tevergeefs geleefd te hebben. De bewustzijnsgeschiedenis van de mensheid gaat verder, ook verder van de oerbron van het onderzoekend schouwen – maar één mens heeft niet vergeefs geleefd, één heeft zijn positie gehouden in alle stormen van de drang tot analytische wetenschap, één is van zijn eenvoud en zijn inzicht dezelfde gebleven tot de dag van vandaag: Hahnemann. Uit “Samuel Hahnemann, idee en werkelijkheid van de homeopathie.” Door Herbert Fritsche, vertaald door Elke Bussler en uitgegeven door de Woudezel.

Johann Wolfgang von Goethe, die leefde van 1749 tot 1832, was eveneens een beoefenaar van het fenomenologisch onderzoek. Hij ontwikkelde de fenomenologie aan de hand van waarnemingen in de natuur, nl via plantenstudies. Fenomenologie noemde hij de methode om zich te richten op de waarneming van objecten, waarbij men zich zo oefent en schoolt dat de essentie van die objecten kan worden beleefd en tot inzicht wordt. Hierbij vertrouw je op je waarneming. Bij wat je waarneemt heb je niet meteen verklaringen als “logisch, want…”, of oordelen als “vervelend, omdat…” en “oh, dan doe ik. Oordelen komen voort uit het denken en belemmeren dat je via de waarneming tot kennen komt. Goethe gebruikte voor die houding termen als ‘terughouding’ en ‘verwondering’.
Waarnemen wordt meer dan een koel en feitelijk registreren. Je bent persoonlijk betrokken. Het gaat uitdrukkelijk niet om belevingen in de zin van oordelen. Wel om het zodanig jezelf te oefenen en te scholen dat je zelf tot waarnemingsinstrument wordt. Je probeert tot de essentie door te dringen, door niet te snel tot een beoordeling over te gaan. Dit is nog eens een appèl om gericht te blijven op de waarneming, tot deze zoveel mogelijk een ‘fotografische’ exactheid heeft bereikt. Als je het uithoudt om zo lang mogelijk niet te oordelen, kan wat Goethe noemt een ‘aanschouwende denkkracht’ ontstaan, die tot het begrip van de essentie van dat wat je onderzoekt leidt.
Karl Gustav Jung hoorde ook tot deze stroming. Hij was hooggevoelig en hoogbegaafd en door de academici totaal niet begrepen. Heel zijn leven wilde hij zichzelf en zijn theorieën “wetenschappelijk” bewijzen. Hij gaf zichzelf uiteindelijk bloot in zijn autobiografisch werk “Herinneringen, dromen, gedachten”, een boek dat hij pas na zijn dood heeft durven uitgeven.
Op enkele kilometers van Jung vandaan woonde Rudolf Steiner. Hij heeft tijdens zijn leven het fenomenologisch onderzoek verder gezet. Hij was erg met Goethe verbonden. Hij werkte oa aan het Goethe-instituut. Rudolf Steiner deed aan geesteswetenschappelijk onderzoek en putte rechtstreeks uit de akashakronieken, wat hetzelfde is als het collectieve (onder)bewuste van Jung. In Dornach bouwde Steiner een prachtig gebouw: het Goetheanum, wat door de nazi’s werd afgebrand. Later trok hij het Goetheanum op in beton. Rudolf Seiner is eveneens de grondlegger van de biodynamische landbouw en de antroposofische pedagogie, zoals die nog steeds in de Steinerscholen wordt toegepast.

De Rozenkruisers hebben via hun fenomenologisch onderzoek concepten ontdekt, die kwantumfycici later via kwantitatief onderzoek bevestigden. Kwantitatief onderzoek blijkt steeds achterop te hinkelen.

In mijn opleiding ‘traumahealing’ bij Johannes Schmidt, oprichter van de aptitude academy hadden we het ook over fenomenologisch onderzoek. Schmidt spreekt over innerlijk navigeren. Hij leert om met je intentie en je attentie in de ruimte achter je te blijven (backspace). Je gaat nooit met je aandacht naar je klant en je hebt geen enkele intentie naar je klant. Ook niet de intentie om hem te genezen. Je blijft volledig gefocust op je eigen lichamelijke gewaarwordingen (felt sense). Op die manier ga je je klant energetisch nooit op een agressieve manier benaderen (invasief) en je haalt je informatie uit je eigen vegetatief systeem (Kind-egotoestand). Hier leer je vooral om je eigen autonoom zenuwstelsel (Kind) in rust (parasympaticus) te zetten en te kijken wat je systeem oppikt van het systeem van de ander. Je leert ook onderscheiden wat van jezelf is en wat van de ander is. In therapeutische termen zou je kunnen stellen dat je voortdurend allert bent voor het parallelle proces en voor de tegenoverdracht.

Emoties zijn besmettelijk. Als je in de supermarkt aan de kassa een kwaaie klant treft, duurt het vaak geen twee minuten of de hele rij wordt boos. Dat geldt ook voor verdriet, of paniek,…. Blijkbaar hebben vegetatieve systemen de neiging om te gaan synchroniseren. Een rustige leraar heeft vaak een rustige klas. Een zenuwachtige leraar heeft vaak een rumoerige klas. De vegetatieve systemen van de leerlingen synchroniseren met het vegetatief systeem van de leerkracht. Je klanten zullen ook met jou gaan synchroniseren, daarom is het voornaam om je eigen systeem in rust te zetten, zodat het systeem van je klant ook rustig kan worden. Dat heet ‘containen’. De indianen vroeger kenden dit. Bij een bevalling zetten ze in de vier windstreken een oudere persoon in meditatieve toestand, zij containden de bevalling. Ze deden dit ook bij belangrijke vergaderingen. Mijn leraar-coach, Johannes Schmidt leerde me: maturiteit is non-reactiviteit. M.a.w. een matuur persoon kijkt met zijn Volwassene (observerend ik) naar zijn Kind (ervarend ik) en containt zijn emoties door zijn eigen vegetatief systeem in rust te zetten (parasympaticus).

4/ Parasympaticus en Orthosympathicus

Grofweg zou je kunnen zeggen dat de Volwassene woont in de frontale kwab. Erg jonge hersenen, ook mensenhersenen genoemd. In de frontale kwab gebeuren die processen die wij “denken” noemen: analyseren, deduceren, linken leggen, gevolgtrekkingen maken, vooruit denken, vrij denken, kritisch denken,…. . Echt proactief denken. Geen mentale spam. Intelligentie, geen verstand. Je Kind daarentegen huist volgens mij in je limbische systeem, ook wel zoogdierhersenen genoemd. Je limbische hersenen sturen je autonome zenuwstelsel aan. Dat is het zenuwstelsel dat alles regelt wat ‘automatisch’ gebeurt: hartslag, bloeddruk, ademhaling, spijsvertering,… . Dit vegetatief systeem heeft twee polen: de orthosympaticus en de parasympaticus. Deze twee systemen houden elkaar in balans. Een gezonde mens kan soepel navigeren tussen orthosympaticus en parasympaticus. De parasympaticus zorgt voor rust, groei, herstel in het lichaam.

We induceren de parasympaticus als we kalm zijn, als we mediteren, als we containen. Dit is voor mij erg verbonden met wat men vrouwelijke kracht noemt. Vrouwelijke energie is verzorgend, geduldig, liefdevol, ondersteunend, containend. Vrouwelijke energie is verbonden met een zijnskwaliteit.

De orthosympaticus zorgt voor actie, alertheid. In uiterste nood gaan we compleet uit balans. Het lichaam maakt stresshormonen aan (adrenaline en cortisol) wat leidt tot de fight or flightreactie. Het orthosympatisch deel zorgt bij activiteit van het lichaam onder andere voor een hogere hartslagfrequentie, verwijding van de bloedvaten in de spieren en een hogere ademfrequentie, maar remt de spijsvertering. Als we te lang in deze toestand toeven en de stresshormonen niet gebruiken om te vechten – in moderne tijden is een gezonde assertieve reactie (maar dat veronderstelt maturiteit) voldoende om je grenzen te zetten – dan gaan de stresshormonen zich keren tegen het eigen lichaam. Het lichaam is constant in een staat van te hoge alertheid, in staat van oorlog, en dit gaat ten koste van andere dagdagelijkse functies, die “even” worden uitgeschakeld. Dit kan leiden tot hartziektes, of maagkwalen of andere fysieke symptomen. Ook het denken wordt uitgeschakeld. De orthosympaticus, die we inzetten om onze grenzen te beschermen, breng ik meer in verbande met waar de doelgerichte mannelijke kracht voor staat.

Het parasympathische zenuwstelsel zorgt onder andere voor een grotere productie van verteringssappen, een snellere darmbeweging, verwijding van de bloedvaten naar het spijsverteringsstelsel en een snellere nierwerking. Het verlaagt onder andere de hartslagfrequentie en ademfrequentie. Een andere functie van de parasympaticus is om ons lichaam in trauma te brengen wat helpt bij het sterven. Peter Levine geeft in zijn boek “De tijger ontwaakt” het voorbeeld van het impalajong dat achtervolgd wordt door de tijger. Op het moment dat de tijger springt om het jong te vangen en te verscheuren, gaat het diertje in trauma, het verstijft, het valt als dood neer (schijndood), de lichaamsfuncties worden uitgeschakeld en het dier sterft terwijl het verscheurd en opgegeten wordt, zonder pijn.
Informatie over de parasympaticus en zijn functies kan je terugvinden het het boek “ De parasympathicus” van Pieter Langedijk en Agnes Enkhuizen. De bottom line is dat traumatische ervaringen schade toebrengen aan de parasympathicus, die zorgt voor rust, herstel en groei, met heel wat geestelijke en lichamelijke kwalen als gevolg. We spreken hier van “stressziektes”.” Voor mij was dit boek een revelatie.

5/ Trauma

Wat ik nu ga neerschrijven bestaat uit wat ik heb geleerd bij Johannes Schmidt, een rechtstreekse leerling van Bert Hellinger, gecombineerd met mijn eigen bevindingen. De opleiding “Traumahealing” is een opleiding die bestaat uit 4 blokken van 4 dagen in het eerste jaar en twee blokken van 4 dagen in het tweede jaar, en die zowel in Nederland als in België wordt georganiseerd (www.aptitude-academy.com).
Johannes onderscheid vier soorten van trauma:
Ontwikkelingstrauma
Schoktrauma (hierover gaat Levine’s boek “De tijger ontwaakt”)
Spiritueel of existentieel trauma (niet hier op aarde willen incarneren)
Een combinatie van twee of meerdere trauma’s
Peter Levine beschrijft in zijn boek hoe hij schoktrauma behandelt via lichaamsgerichte therapie. De agressie wordt aangewakkerd, zodat de orthosympaticus wordt gestimuleerd en de patiënt uit het trauma of de verstarring geraakt. Persoonlijk vind ik dit nogal een gedoe, met de wetenschap dat een eenvoudig homeopathisch middel in de aangepaste potentie een patiënt met een schoktrauma (operatie, ongeluk, val, ….)
simpel en snel geneest. Vaak gaat het over het middel Arnica, maar het kan ook een ander middel zijn. Bovendien is het zo dat een gezonde mens niet veel last heeft van schoktrauma en dat makkelijk omzet. Helaas hebben de meeste mensen in onze cultuur ontwikkelingstrauma’s opgelopen. Het is de combinatie van ontwikkelingstrauma met schoktrauma die een mens in een bijna onoverkomelijke en steeds voortdurende beschadigde staat van zijn zet. Ik zie deze combinatie vaak optreden. Heel wat mensen lijden aan ontwikkelingstrauma. De Belgische cultuur is zeer kindonvriendelijk. Er wordt erg onzorgvuldig met baby’s en kinderen omgegaan. Denk maar aan hospitaalgeboorten onder medicatie, crèches, overvolle klassen in de kleuterschool, samengestelde gezinnen, co-ouderschap, enz….. Pamela Levin Landsheer beschrijft in haar boek “The stages of power” hoe kinderen zich ontwikkelen en waar en hoe de trauma’s ontstaan. Ontwikkelingstrauma krijg je vooral in de eerste 18 levensmaanden, die preverbaal zijn. Dus de fase van ZIJN en DOEN. Ontwikkelingstrauma geeft schade aan het limbische systeem (alwaar het Kind woont, en het script geschreven wordt). Het autonome zenuwstelsel, wat aangestuurd wordt door het limbische hersenen, wordt aangetast. Dan kunnen er twee dingen gebeuren. Mensen kunnen blijven vastzitten in de parasympaticus (verstarring) wat symptomen geeft als depressie, chronisch vermoeidheidssyndroom, niet in gang kunnen raken, passief blijven. Of mensen schieten in de orthosympaticus en komen nooit meer tot rust. Ze voelen zich constant zenuwachtig en opgejaagd en ageren alsof ze voortdurend in een levensbedreigende situatie zitten (vechten of vluchten). De meeste mensen zijn zich niet eens van hun trauma’s bewust. Om het trauma te genezen is het niet nodig om terug te keren naar de pijn. Het is niet nodig om de pijn opnieuw te beleven. Je containt je klant met je eigen vegetatief systeem (parasympaticus) en brengt hem tot op de rand. Deze rand onderzoek je door je klant te bevragen naar zijn bronnen en dat wat hij niet prettig vind. Je laat je klant navigeren tussen BRON en TRAUMA. Op die grens vindt, volgens Johannes Schmidt de genezing plaats. Dit is de techniek. Maar die werkt alleen onder de volgende voorwaarden. De therapeut dient in staat te zijn om door zijn hoge zijnskwaliteit een zodanige veilige ruimte te creëren dat er zich een hoge mate van kwetsbaarheid en intimiteit kan ontwikkelen. Het is de kwetsbaarheid en de liefde van het preverbale Kind, het Vrij Kind wat zich ontvouwt. Deze liefdesenergie die het helende Kind voortbrengt is niet alleen voedend voor de klant en de therapeut (door Johannes facilitator en inquirer genoemd) maar ook voor alle aanwezigen/getuigen. De grenzen vervagen en het is niet meer duidelijk wie faciliteert en wie onderzoekt. Iedere aanwezige baadt zich in wat ik ervaar als helende engelenenergie, die je limbische systeem masseert. Je wordt in een toestand van bijna slapen gewiegd (weer een grens). Je wordt in een toestand van preverbaal ZIJN gebracht. Hier ben je alleen maar, zonder ook maar iets te hoeven doen. In deze twilightzone vindt de genezing plaats. De eerste keer dat ik dit met Johannes mocht ervaren schreef ik het volgende gedicht:

Heler
Ik ben
Ik ben er alleen maar
En zit daar
Naast jou
In een stoel
Heel kwetsbaar te zijn

Jij bent
Jij bent er alleen maar
En ik voel
Jou voedende aanwezigheid
Naast mij
Wanneer jij in jouw
Innerlijke Navigator gaat

En terwijl we daar
Beiden zijn
Word ik nog meer
Wie ik ben
Ik zit daar alleen maar
Te zijn wie ik word
En ik word aan jou
Nog meer wie ik ben

Ik ben
En ik adem in mijn zijn
Ik word
En ik adem in mijn worden
Ik voel
En ik adem in mijn voelen
Mijn ziel is helemaal open
En kwetsbaar
En klaar om te worden geheeld

Dan word ik gewaar
Hoe jij met
Jou fragiele intentie
Mijn zielenwonden streelt
Hoe jou subtiele antennes
Als vriendelijke tentakels
Naar mij uitreiken
En als zoete snorrenbaarden
Over mijn frêle aura strijken

En dan vertel jij
Hoe je bent geraakt
Hoe warm
Het voelt rond je hart
Als je in contact komt
Met mijn zachtheid

En ik kijk naar je
En jij kijkt naar mij
En jij laat je zien
In je kwetsbare ziel
En ik laat mij zien
In mijn diep verdriet
En we ademen in
Ons zijn en
Zien elkaar
En erkennen elkaar
En het is zo intiem
En zo subtiel
En zo kwetsbaar

En de grond waarop
We zijn is gewijd
Als de ruimte verdwijnt
En ik in dit heilige moment
Het einde van de tijd ervaar

Ik zeg niets
En jij zwijgt
En ik zie jouw diep verdriet
En ik toon mijn diepe pijn
In die ene blik
In dat eeuwige moment
Waarop jij in mijn ogen kijkt

Anne Wuyts
Voor Johannes
15/12/07

Ik bevind me sinds een jaar in een liefdevolle tantrische relatie met mijn levenspartner Ronee Maasakkers. Hij is een zeer bijzondere man en later zal ik vertellen hoe ik deze realiteit voor mezelf heb gemanifesteerd. Ik ervaar nu hoe je deze genezende engelenenergie vanuit je eerlijke, kwetsbare Kind kan induceren door het creëren van een veilige ruimte waarin de intimiteit tussen een man en een vrouw zich kan ontvouwen. In deze intieme ruimte ontwikkelt zich een relatie waarin je elkaar opbouwt, waarin je elkaar geneest. Daarentegen, als beide partners in de dramadriehoek of de traumadriehoek blijven steken, spelletjes spelen en de intimiteit ontwijken, krijg je een relatie waarin je elkaar afbreekt.

6/ Dramadriehoek of traumadriehoek

Laatst ontdekte ik toen ik met een koppel aan het werken was een diepere laag in de dramadriehoek.

Ik vroeg me af wie van de twee partners het spel induceerde. Een beetje de vraag naar de kip of het ei, want het is voor mij nooit duidelijk wie het spel start en hoe “het” begint. Toen merkte ik hoe het “slachtoffer” in trauma zat, zich terugtrok, outgespaced, ge-excarneerd, denken helemaal uitgeschakeld, in de “weet niet” toevend. De “aanklager” ageerde alsof die eveneens in een levensbedreigende situatie zat en haalde zo hevig uit dat ik daar de vecht-of vluchtreactie in zag. Het bewuste koppel dacht zijn problemen op te lossen met het aanleren van wat assertiviteitstechnieken. Voor mij lag de oplossing niet op het gedragsniveau. Ik heb de mensen uitgelegd dat ik niet aan tips en trics doe. Ik ben geen gedragstherapeut. Op gedragsniveau is dit probleem niet op te lossen. De kwetsuren zijn te groot. Deze mensen breken elkaar af. Ze triggeren voortdurend elkaars wonde en de wonden worden alsmaar groter.

Hier is heling nodig op een andere laag. Je kan alleen echte gevoelens, behoeften en wensen delen als je nadat je je script hebt getransformeerd, een zeker mate van maturiteit hebt verworven. Dan pas ben je in staat tot:
1. Voelen en voelen wat je nodig hebt
2. Gevoelens en parasietgevoelens uit elkaar houden
3. Eigen gevoelens en die van een ander uit elkaar houden
4. Je bewust zijn van je gevoelens, behoeften en wensen en dat veronderstelt een zekere mate van ontwikkeling. Vaak hebben mensen nog behoefte aan symbiotische relaties waarin de partner de rol van een ouder op zich neemt. Deze mensen zijn niet in staat om zichzelf te containen, en willen dat de ander hen containt. Ze kunnen hun autonoom zenuwstelsel (Kind) niet zelf reguleren en leven in een staat van voortdurende onbestemde angst. Soms hebben ze zelfs geen contact met deze angst. Ze hebben de ander nodig, en verwarren dat met liefde. Ze dienen nog te separeren (rouwproces), integreren, individueren, socialiseren. Maar eerst dient het preverbaal trauma te worden aangepakt. Symbiotische mensen in de dramadriehoek spelen niet alleen voor de (negatieve) strooks. Ze zijn aan het overleven. Het is een verslaving.
5. Je denken (Volwassene) in te inschakelen, en je gevoelens, behoeften en wensen onder woorden te brengen. Wanneer preverbale trauma’s getriggerd worden, ontbreken vaak de woorden. Er is een soort van onbestemd buikgevoel dat meedeelt “dat klopt hier niet” en er is het onvermogen om dat te uiten.
6. Je in staat bent om een dusdanige veilige ruimte te creëren, waarin beide partners bereid zijn om zich kwetsbaar op te stellen, aan elkaar hun kwetsuren durven te tonen, het geduld op te brengen om de ander toe te laten het onder woorden te brengen. Dit veronderstelt een groot bewust-zijn, veel liefde en een zekere maturiteit.
7. Deze veilige ruimte creëer je eerst en vooral binnen in jezelf. Daar is niemand nog in staat om jou te kwetsen of bang te maken. Je kan jezelf containen met je eigen vegetatief systeem. Je vegetatief systeem is volgroeid en genezen. Nu kan je ten alle tijde in de positie OK+ – OK+ toeven. Je hebt je script getransformeerd. Het individuatieproces is voltooid.
8. Nu ben je in staat tot een volwassen tantrische relatie (socialisatie). De pijlers van een tantrische relatie zijn: liefde (je houdt van jezelf en je containt jezelf); committment (je houdt van de ander en je verbind je met hem/haar); respect (je respecteert jezelf en je begrenst jezelf in functie van je eigen visie, missie, normen en waardensysteem); vrijheid (je respecteert de ander en laat hem/haar de vrijheid om zichzelf te ontwikkelen, op de manier dat hij/zij dat nodig acht); vertrouwen (je vertrouwt jezelf, je begrenst jezelf en je hebt het vertrouwen dat de ander zichzelf begrenst, er is geen enkele vorm van controle in beide richtingen).

7/ Transformeren of onderdrukken

Als je alle fases hebt doorlopen, van symbiose tot socialisatie (tantrische relatie), dan heb je grote stukken van je script getransformeerd. Het gevaar bij gedragstherapie is dat je onderdrukkend en niet transformerend werkt. Er zijn ook klant-therapeut-relaties waar de klant zich wat komt bronnen en waar de therapeut zich volzuigt met de energie en de ellende van de klant. Dit zijn geen genezende relaties, en ze zijn zeker niet transformerend. Er ontstaat een redder-slachtoffer relatie waarin de klant gedurende jaren afhankelijk blijft van zijn therapeut. En omgekeerd. Klant en therapeut zijn verslaafd aan elkaar. Dit noem ik energiepikking.

Aan de hand van bovenstaand schema zal ik uitleggen wat ik bedoel met scripttransformatie. De mens is als een ijsberg. Het grootste stuk toeft onder water: het onderbewuste, wat heel bewust is. Het topje van de ijsberg, boven water is het bewuste, wat erg onbewust is. Het onderbewuste, weet alles, want staat in contact met wat Rudolf Steiner de akashakronieken noemt, of met wat Carl Gustav Jung het collectieve onderbewuste noemt. Jung en Steiner woonden op een boogscheut van elkaar en bestudeerden en schreven eigenlijk over hetzelfde, nl over dat wat later in het nieuwe paradigma het kwantumveld van nulpuntenergie wordt genoemd. Bij een gezonde mens is er een doorstroming van informatie van het onderbewuste naar het bewuste. Alleen het onderbewuste spreekt een andere taal en wordt door het bewuste vaak niet begrepen. Het onderbewuste spreekt met beelden, symbolen, archetypes. Bijv. je hebt een droom en die droom heeft je zo diep geraakt dat je hem nog herinnert als je ontwaakt. Die droom brengt een boodschap. In onze cultuur zeggen we: “dromen zijn bedrog”, en we gaan verder. Maar de boodschap van het onderbewuste is urgent en het onderbewuste onderneemt een nieuwe poging tot communicatie. Nu stuurt ze via je vegetatief systeem een lichamelijk symptoom, bijv. maagpijn. Maar wij gaan naar de dokter en pakken een pil en onderdrukken de maagpijn. Maar het onderbewuste geeft niet op, en stuurt nog een straffer signaal. Je krijgt een vlaag van “kijk niet, weet niet, denk niet” je motoriek wordt a.h.w. overgenomen en voor je het weet zit je in het midden van een auto-ongeluk. Nu moet je te bed en kan je niet meer vluchten. Nu moet je je onderbewuste ‘horen’. En vaak gebeurt dat nog niet, met alle gevolgen van dien. De Duitse artsen Thorwald Dethlefsen en Rüdiger Dahlke onderzoeken in hun boek “ De zin van ziek zijn” de signalen en de betekenis van ziektesymptomen. In onze cultuur binnen het oude paradigma is men geneigd om symptomen te bestrijden door ze te onderdrukken (klassieke allopathische ‘genees’kunde). Door de symptomen als signalen te ontmoeten en te begrijpen kan je zoeken naar de oorzaken (die vaak verborgen liggen in je script). Dan kan je de “oorzaken” genezen door je script te transformeren. Zo werk je transformerend en niet onderdrukkend. Homeopathie kan hier mijns inziens een voorname rol in spelen.

Het probleem bij de informatiedoorstroming van onderbewuste naar bewuste is dat er vaak een traumablokkade tussen staat. De onoverbrugbare grens tussen bewuste en onderbewuste is je (dramatische) script, of wat Jung je ‘schaduw’ noemt. Rudolf Steiner spreekt van de ‘kleine wachter op de drempel’. Nu worden alle boodschappen uit het onderbewuste a.h.w. besmet met je trauma’s, door je script. Dit leidt tot herhalingsdwang of verslavend gedrag. Je verslavingen geven veel informatie over de aard van je trauma. Bij gedragstherapie kan je mijns inziens alleen een verslaving vervangen door een andere verslaving. Je klant blijft in de overlevingsmodus. Soms is dat niet slecht. Je kan beter verslaafd zijn aan de bijeenkomsten van de AA dan aan overvloedig veel alcohol. Maar je hebt niets getransformeerd. Je bent niet genezen. Je bent aan het onderdrukken.
Ik geef hier enkele symptomen die kunnen wijzen op verslaving/cq overlevingsmodus:
Anorexia
Boulimie
Obesitas
Andere eetverslavingen
Dwangmatig gedrag allerhande
Roken
Drankmisbruik
Drugs
Computerverslavingen
Cyberseks
Platte seks
Seksueel afwijkend gedrag
Depressies
Relatieproblemen
Agressief gedrag
Te onderworpen gedrag
Faalangst
Slachtofferschap
Daderschap
Fobieën allerhande
En je kunt het zo “gek” niet bedenken …
Het mechanisme werkt als volgt: De persoon is niet in staat om zichzelf te containen. Het autonome zenuwstelsel (Kind) is door trauma beschadigd. De persoon voelt zich onrustig. Er moet iets gaan gebeuren. Hij/zij kan zich niet reguleren. Hij/zij moet iets doen om tot rust te komen. Dan volgt het verslavend gedrag. En dan komt de rust –even- terug. Soms is het gedrag wat de rust doet weerkeren sociaal aanvaardbaar, bijv. de trek aan de sigaret, het eten van chocolade. Soms is het gedrag erg storend voor de verslaafde zelf, bijv. dwangmatig gedrag of een fobie. Soms is het gedrag zelfdestructief, bijv. anorexie, alcoholmisbruik, zelfmutilatie. Soms is het regulerend gedrag absoluut ontoelaatbaar, bijv. een seriemoordenaar die rustig wordt bij het plegen van een moord, of de pedofiel die zichzelf reguleert met het verkrachten van een kind. Soms geeft het verslavend gedrag status, bijv. de chirurg die MOET snijden en bloed zien om zichzelf te reguleren (hoe vaak worden er geen onnodige operaties uitgevoerd?) De verslaving maakt dat de verslaafde zijn schaduw wordt. De schaduw neemt “het” over. Er zijn mensen die zich reguleren met ruzie maken, met naar de hoeren lopen, met gokken, met consumeren, met neuken, met sporten, met depressief zijn, met zielig zijn, met ziek zijn…
Zolang de verslaving je leven leidt, leef je niet, je overleeft. Als de wens om te leven en niet langer te overleven zich uitdrukt, en er eventueel hulp wordt gezocht kan het transformatieproces starten. Er ontluikt een vorm van bewust-zijn. “Dit willen we niet meer”. Mensen moeten vaak eerst eens goed met hun hoofd tegen de muur lopen ( dat kan een zware ziekte zijn, of een aanraking met de politie, of een accident, of een verlies,….) vooraleer het proces van scriptherbeslissingen op gang komt.
Transformeren gebeurt meestal in het rouwproces. Rouwprocessen zijn vaak processen van wat Johannes Schmidt “deep change” noemt. Maar in een cultuur waar gevoelens, en rouwen en de dood taboe zijn is transformeren niet evident. Te vaak wordt er naar een verdovende pil gegrepen en begint een nieuwe verslaving, bovenop de oude.
Elisabeth Kübler Ross heeft deze taboes doorbroken. Ze heeft veel gestudeerd en geschreven over sterven en het rouwproces. Voor haar is elk rouwproces een groeiproces, een transformatieproces, een proces van persoonlijke ontwikkeling. Voor mij is transformeren sterven en weer opstaan. Je sterft de kleine dood. Je sterft de dood van het ego.
Kübler Ross ontdekte dat iedere mens in zijn/haar rouwproces dezelfde fases doorloopt. Hier heb je de “stages” van Kübler Ross, doorspekt met mijn eigen ervaringen. Mijn rouwprocessen brachten me in contact met mijn spiritualiteit:
1. Negatie, de denial. Dit kan ook een collectieve denial zijn, bijv. “Wir haben es nicht gewust”. Het is de “weet niet” van Jaoui. De “weet niet” stopper is steeds de eerste fase van het rouwproces en deze mag niet te lang duren of er ontstaat pathologie.
2. Sterke emoties van angst, verdriet, woede. Het sterven begint. Het doet zeer. Je krijgt je vegetatieve systeem niet gereguleerd. Het is te overweldigend. Je wilt dat het stopt.
3. Smokkelen en marchanderen: doen alsof maar de pijn blijft. Het is een nieuwe vorm van denial. Je gaat koopjes sluiten, bijv met God: “Als ik dit overleef ga ik te voet naar Lourdes”. Of je maakt afspraken met je ontrouwe echtgenoot: “je mag haar gaan neuken hoor, maar het week-end breng je toch met mij en de kinderen door, zodat de buren denken dat alles ok is?”
4. De woestijn, of wat Jung de “hellevaart” noemt. Het proces van deep change. Je gaat erdoor, in plaats van je erover te zetten, want dan onderdruk je het rouwproces en dat leidt tot depressies. Hier gaat het om het genezen in contact met de wonde. Je voelt de pijn tot op het naakte bot en je leert jezelf reguleren. Je vegetatief systeem houdt stand. Je vegetatief systeem wordt sterk en geneest. Je krijgt bodem onder je voeten. Nu is er alleen nog de weg naar omhoog. Vaak is er sprake van een herhaling er gaat onder het huidige rouwproces een ouder verdriet schuil, deze oude wonde wordt mee genezen.
5. Het louteringsproces en de persoonlijke groei. Je ego wordt weg gebrand. Je komt in aanraking met je zachtheid. Er is geen sprake van verbittering of verzuring.
6. Separatie (ik ben niet….), integratie (wie ben ik wel?) individuatie (dit zijn mijn waarden, mijn normen, mijn missie, mijn visie, mijn doelstellingen en dat geeft zin aan mijn leven = spiritualiteit)
7. Aanvaarding vanuit het hart. Je aanvaardt je karma en je neemt je lot in eigen handen.
8. Buigen, in dank, voor de levensles.
9. Nieuwe relatie, of relatie met het nieuwe (socialisatie)
Rouwen werkt transformerend. Maar rouwen is zo overweldigend en moeilijk dat je het zonder hulp bijna niet redt. In mijn ervaring werkt homeopathie erg ondersteunend en genezend in dit transformatieproces. Homeopathie op zichzelf IS getransformeerd kwaad. Het gaat hier om verdund en gepotentialiseerd vergif dat een erg duurzame geneeskrachtige werking heeft mits toegediend in het juiste middel en de juiste potentie. Niet alleen homeopathie, maar ook Kunst helpt bij het verwerken van verdriet. Zowel het creëren als het ondergaan van Kunst kan een genezende werking hebben. Kunst is eigenlijk alles wat je met liefde creëert en ondergaat. Voorbeelden van KUNST zijn:

schilderkunst
dichtkunst
beeldhouwkunst
muziek maken
kleedkunst
kookkunst
de kunst van het inrichten en poetsen van je huis
inrichten en onderhoud van je tuin
opvoedkunst (van je kinderen)
omgangskunst (relaties met anderen onderhouden)
geneeskunst (transformerend helen en niet onderdrukken)
landbouwkunst(in liefde gewassen laten groeien zonder roofbouw te plegen)
de kunst van het delen (communicatie –transacties)
wetenschap als Kunst
hoe maak jij kunst? Van je werk? Je relaties? Hoe zet jij Kunst neer in je omgeving en hoe geniet jij van de Kunst van anderen? Hoe zet jij genezing in de wereld? Ik weet zeker dat je het reeds lang doet.

Nu kan je je getransformeerde script met je nieuwe overtuigingen over jezelf en de wereld, je nieuwe normen en waarden systeem, je missie, je visie, je hernieuwde spiritualiteit uitstralen naar het kwantumveld van nulpuntenergie, kortom “het veld”. Want wat je bent straal je uit en wat je bent trek je aan. En je bent niet langer een slachtoffer. Je gaat een nieuwe werkelijkheid manifesteren privé en professioneel. Je (zelf)vertrouwen zal groeien en je zal snel merken dat het ergste achter de rug is. Je bent in de onderste krochten van de hel geweest, wat kan er nu nog met je gebeuren? Je kent immers de weg. Het ergste is voorbij. Vanaf nu zie je de positieve kant van de dingen en je trekt het positieve aan. Je gaat in je eigen-waarde staan.

8/ Het veld en het script

Ik hoop dat ik je tot nu toe wat uit het oude Cartesiaanse, Darwinistische, Newtoniaanse paradigma heb los gewrikt. Het oude paradigma is erg mentaal en op verstand gericht. Het oude paradigma is ook erg op de materie van de derde dimensie gericht. Het oude paradigma werkt in de zintuiglijke wereld.

Ben je klaar voor een duik in het nieuwe kwantumparadigma? Ben je bereid om je intelligentie te gebruiken? Ben je bereid om ervan uit te gaan dat er meer is dan dat wat je met je zintuigen waarneemt? Ben je bereid om je gevoel in te schakelen? Je intuïtie? je inspiratie? Je vegetatieve systeem? Je Kind dat in contact staat met het collectieve (onder)bewuste, of de akashakronieken? Ben je bereid om te denken vanuit energie en niet langer vanuit materie?

Om de sprong te maken en je script onder te dompelen in het nieuwe kwantumparadigma kan het helpen om de volgende filmen te bekijken: “What the bleep do we know” en “Down the rabbithole”. Lynne Mc Taggart, een wetenschapsjournaliste en auteur van “Het veld” heeft samen met kwantumfysici, artsen, psychologen, … meegewerkt aan deze filmen. In deze filmen laten ze zien hoe je je script kan herschrijven vanuit het referentiekader van kwantumfysica. Erg boeiend. Op kwantumniveau gelden immers andere wetten. Tijd en ruimte worden andere begrippen.
Lynne McTaggart beschrijft in haar boek: “Het veld” het verhaal van een groep wetenschappers die per ongeluk het Nulpuntveld ontdekten, een oceaan van microscopische vibraties die alles met alles in het universum blijken te verbinden als een soort onzichtbaar netwerk.

Nulpunt energie of vrije energie is die energie die volgens de kwantum wetenschap overblijft bij het absolute nulpunt. Dit energieveld vervult het hele universum. Alle materie is ontstaan vanuit deze vormeloze energie, ook wel vrije energie genoemd. Dit kwantumveld bevat de DNA structuur van het hele universum. Wetenschappers ontdekten dat het veld een bewust veld is. Snel kwam ik tot de conclusie dat in andere tijden, in andere referentiekaders reeds met het veld werd gewerkt. Alleen gaf men er toen een andere naam aan, zoals:
Het collectieve onderbewuste (Jung)
De akashakroniek (Rudolf Steiner)
Tesla-energie
Tachion
The Force (Lukas in Star Wars)
Het vijfde element (Oosterse filosofieën)
M van Paraselsus
De ether (Griekse filosofieën)
Chi energie bij de Chinezen
Prana bij de Hindoes
Liefdesenergie
God
Het veld geeft je altijd wat je vraagt. Dus is het voornaam om je bewust te zijn van wat je vraagt. Mensen met een loserscript, die miserie vragen krijgen miserie. Ze zijn in miserie opgegroeid, kennen alleen miserie en trekken als magneten miserie aan. Winners, die zich van jongs af aan in succes hebben gebaad, trekken als magneten succes aan. Niet-winners, die ervan overtuigd zijn dat je hard moet werken en erg je best moet doen om te slagen, zullen er komen mits zweet, bloed en tranen. Als je script het geheel is van je bewuste en vooral onbewuste overtuigingen over jezelf en de wereld, zal het veld er steeds voor zorgen dat je in die overtuigingen wordt bevestigd. Als je je script transformeert en je overtuigingen over jezelf en de wereld bijstelt, trek je als een magneet een totaal nieuwe realiteit aan. Hoe bewuster je wordt van wie je bent. Hoe meer je bereid bent om je schaduw te transformeren, hoe dieper je wil afdalen in je communicatie met je onderbewuste, hoe meer je de taal van de synchroniciteiten gaat begrijpen, hoe beter het veld voor je gaat werken. Let wel, je dient steeds te werken in functie van het “hoger goed”. Je dient te werken vanuit een script van welzijnsbewustzijn en niet vanuit een script van armoedebewustzijn. Armoedebewustzijn creëert armoede. Armoedebewuste mensen zijn bang en gaan vergaren. Ze vergaren zoveel dat er tekort is voor anderen. Ze scheppen dus tekorten. Welzijnsbewustzijn creëert welzijn. Een welzijnsbewuste mens neemt vandaag precies wat hij nodig heeft en heeft het vertrouwen dat er morgen opnieuw genoeg is. Als iedereen dit doet, dan is er voor iedereen drie keer teveel, want moeder aarde zorgt voor overvloed. Het veld werkt niet als je ageert vanuit egoïsme, angst, gulzigheid, ego, hebzucht,….. Of beter gezegd, het veld werkt dan ook, maar spiegelt je de schaduw van een niet getransformeerde script. De realiteit die je dan (onbewust) creëert is uiteraard minder aangenaam.

Natuurlijk moest ik na al deze studie over het veld en het manifesteren van je eigen realiteit dit intentie-experiment wagen. Toen ik naar mijn verleden keek, kwam ik tot de conclusie dat er weliswaar veel ellende was in mijn leven, maar het positieve is dat er dan ook veel te transformeren valt. Aan de andere kant had ik ook veel dromen waar gemaakt. Trouwens de meeste mensen maken hun dromen waar. Dat sterkte me in mijn overtuigingen dat het moest lukken. Dus vroeg ik aan de kosmos een blauwe Navara. Een droom van een auto, die ik me niet kon permitteren. Een half jaar later werd me out of the blue een goedkope, sjieke derdehands blauwe Navara aangeboden. Dat maakte me zo bang dat ik in eerste instantie deze auto niet durfde aanvaarden. In een therapeutisch constellatiewerk heb ik deze auto opgesteld. Daar bleek dat ik in mijn leven zoveel verlies had geleden, met de bijhorende rouwprocessen, dat ik bang was om deze auto eveneens te verliezen. Ik (her)besliste toen dat ik van deze auto zou genieten, zolang ik hem mocht hebben, en dat ik, als ik hem zou verliezen, dapper mijn rouwproces zou aangaan.

Ik ben tot op heden nog steeds de gelukkige chauffeur van een prachtige blauwe Navara. Hier vind je een foto van mijn geliefde auto boven op een berg in Gallicië.

Het bewijs was geleverd. Ik kon het veld voor mij doen werken. Nu was het tijd om aan de kosmos een fijne man te vragen waarmee ik een liefdevolle tantrische relatie kon gaan uitbouwen. Dat is me ook gelukt.

Let wel, als je het veld voor je laat werken is het niet nodig om advertenties na te pluizen of sites af te grazen. Je vraagt, je vertrouwt, je gelooft erin en je laat het los. En dan op een moment en een plaats waar je het niet verwacht gebeurt het “toevallig”. Het valt je toe.

Ik ben een zelfstandige ondernemer en ik kan zien hoe het veld werkt voor mijn bedrijf.

Misschien vraag je je wel af hoe dat werkt in ondernemingen? Een bedrijfsscript is gemakkelijk te transformeren. Je dient wel top-down te werken. Op een moment was ik op therapeutisch, existentieel niveau aan het werken met een CEO. Hij had een eigen bedrijf. Het was een groot bedrijf met aandeelhouders. Hij kwam voor zichzelf in therapie. Maar zijn bedrijf bleek hem voortdurend te spiegelen. Naarmate hij zijn innerlijke conflicten (impasses) oploste, verdwenen de conflicten in zijn bedrijf. Naarmate hij meer en meer evolueerde naar autonomie, groeide de autonomie in zijn bedrijf. De mensen die hij wou ontslaan (maar hij deed het niet omdat de kost te hoog was) gingen vanzelf weg. En nieuwe mensen, die meer pasten in zijn nieuwe (bedrijfs)script, boden zich spontaan aan. Op het einde van zijn persoonlijke therapie, een proces van twee jaar, was hij de CEO van een bloeiend bedrijf, met een aangename werksfeer en met intrinsiek gemotiveerde mensen (kathedraalbouwers). Ik wist dat zijn onderneming hem en zijn evolutie zou spiegelen. Alleen wist ik niet dat het zo snel zou gaan.

Je kan je voorstellen dat dit transformatieproces nog sneller gaat, als je werkt met de chef en zijn medewerkers. Belangrijk in dit proces is, dat de chef zich laat coachen, op het existentiële niveau, zo nodig. Met de medewerkers werk je op het psychologische niveau. Mijn ervaring is dat dit gemakkelijk gaat als je op voorhand niet teveel vastlegt (zoals dat vaak wordt gevraagd in offertes). Het is prettig om te werken met de energie en de processen, zoals die zich aandienen. Dat er een zekere mate van flexibiliteit is. Ik overleg steeds de volgende stappen met de chef en dan zien we waar we uitkomen. Steeds staan we verbaasd over de snelheid waarmee de transformatie naar meer autonomie en bewustzijn plaatsgrijpt. En dit geldt niet alleen voor de afdeling(en) waarmee we werken. Het bewustzijnsproces met het autonome gedrag tot gevolg slaat snel door naar de andere afdelingen en zelfs naar de “hogere echelons”.

9/ Wat is spiritualiteit

We komen nu aan het negende hoofdstuk. Negen is het getal van het lerarenschap. Ik zal hier spreken vanuit een andere filter, een ander referentiekader, en dat kan ik alleen maar met je delen, zonder de intentie om je te overtuigen. Dit is mijn waarheid, en ieder dient te gaan voor zijn/ haar eigen waarheid. Dat zal ik respecteren. Dat is ook de betekenis van spiritualiteit. In je eigen kracht gaan staan. Jezelf vertrouwen. Toen ik de geesteswetenschap van Rudolf Steiner bestudeerde zakte ik in het wereldbeeld van de Rozenkruisers, die het fenomenologisch wetenschappelijk onderzoek in de wereld hebben gezet. Wat ik daarvan onthoud is dat je je eigen maatstaf mag zijn. Dat je mag vertrouwen op je eigen denken, je eigen voelen, je eigen intuïties en je eigen inspiraties, je eigen vegetatief systeem, je eigen Kind. De kosmogonie van de Rozenkruisers spreekt mij enorm aan. Rudolf Steiner beantwoordt de vragen die ik als kind al had en ik was een nieuwetijds kind avant la lettre. Wat hij schrijft voelt voor mij juist en ik vind het volledig compatibel met TA. Als je “script” vervangt door “karma” en “transformeren van je script” vervangt door “je eigen lot in eigen handen nemen” dan krijg je ook de essentie van “vrijheid” te pakken. Volgens Steiner vertegenwoordigt de Mens de tiende hiërarchie. Wij zijn goden die afdaalden in de dichte materie, om in deze zware weerstand en de daarmee gepaard gaande vertraging, van de derde dimensie vrijheid in de kosmos te brengen. Dat is hard werken. Een andere visie is dat wij lichtwerkers zijn, die ons hebben verbonden met het “kwaad”. Aldus transformeren we het werelds kwaad omdat we onze eigen schaduw transformeren. Want je kan de wereld niet veranderen. Je kan alleen jezelf transformeren. Ieder die zijn eigen script transformeert, transformeert een stukje van het collectieve, culturele script en geneest aldus het veld. Als veel lichtwerkers hierin slagen kan de kritische massa (principe van de honderste aap) doorslaan en kan de hele mensheid als collectief de kwantumsprong maken vanuit de duisternis naar een hoger bewust-zijn. Dit is misschien de betekenis van 2012. Maar ik kan ook zien dat veel lichtwerkers de kracht niet hebben om daadwerkelijk en daadkrachtig te transformeren. Velen blijven vasthangen in een soort zweverig geloof in één of andere goeroe. Ze worden afhankelijke volgelingen en vergeten van hun eigen maatstaf te worden. Ze denken dat die ander, die ze aanhangen, de transformatie voor hen kan bewerkstelligen. Ze gaan bijv. kijken naar prentjes met heilige geometrieën en denken aldus te transformeren. Dat is te gemakkelijk. Mediteren wordt voor hen een verslaving omdat ze zichzelf niet kunnen reguleren. Spiritualiteit wordt een verslaving. Ze lopen naar waarzeggers en kaartleggers, om zo troost te zoeken. Ze vergeten dat wanneer je vrijheid creëert je toekomst nooit vast staat en dus niet te voorspellen is. Je creëert je eigen realiteit en het is jou keuze of je dat in vrijheid (bewust) doet of niet. Vrijheid creëren is durven uit je comfortzone komen. Je leeft op het scherp van het mes. Je neemt berekende risico’s. Je neemt beslissingen. Er zijn geen goede en geen slechte beslissingen. Bij elk besluit creëer je vrijheid. Jij bent verantwoordelijk voor de gevolgen en daar zit je leerstelling. Beslissen is kiezen. Kiezen is vrijheid creëren en kiezen is afscheid nemen van wat je niet kiest. Dit is het omgekeerde van vrijblijvendheid en van twee walletjes willen eten en jezelf in een schijnveilige toestand zetten. Separatie is de voorwaarde tot transformatie, tot het creëren van vrijheid.

Transactionele analyse is voor mij een concept dat past in mijn spiritueel wereldbeeld. Veel van mijn klanten zijn lichtwerkers die de kracht zoeken om hun karma te transformeren. Dat is mooi, want ondertussen genezen ze het veld, waarmee we immers allemaal met elkaar verbonden zijn. Ze waren erg ambitieus toen ze afdaalden naar de aarde. Ze incarneerden vrijwillig in gezinnen met zware pathologieën. Ze willen licht en lucht brengen in de duisternis van bloedlijnen waar geweld reeds generaties lang botviert. Ze zijn zwaar beschadigd. Maar het omzetten, het transformeren van zoveel ellende met moed en kracht, maakt dat ze meewerken aan de op til zijnde kwantumsprong voor de hele mensheid. Het lijden is niet zinloos. Hoe zwaarder het script, hoe groter de transformatie. Ik merk dat homeopathie het transformatieproces versnelt en verzacht. Homepathie is dan ook getransformeerd (verdund en gepotentieerd) kwaad (vergif). Dat is de grote bijdrage van Samuel Hahnemann.

Sommigen halen het en transformeren, anderen niet. Iedereen dient alleen maar zijn/haar eigen script te transformeren. Ik wordt hierbij geholpen door mijn man, mijn vrienden, mijn familie, mijn coachen, mijn therapeuten, en mijn klanten, want zij spiegelen me steeds weer andere schaduwkanten om te transformeren. Met hen kan ik delen. Zo maken we rimpels in het water, zo evolueren we individueel en als mensheid naar meer volwassenheid, en meer autonomie, en meer vrijheid, en meer liefde en meer licht (bewustzijn).

10/ Meer licht op scripttransformatie

Hier ga ik verder bouwen op wat Taihbi Kahler (profielen in de procescommunicatie) en Pamela Levin (stages of power) hebben ontwikkeld. De uitkomst is het volgende schema, wat ik nader zal toelichten, vanuit een spiritueel referentiekader (Rudolf Steiner en Carl Gustav Jung):

Hier vind je vier hoofdprofielen terug met twee uitdrukkingen( vlug-vlug of traag-traag). En drie scriptkwaliteiten: (1) het gezonde script, (2) het pathologische script en (3) het getransformeerde script. Over de uitdukkingen zal ik het nu niet hebben. Wel over de scriptkwaliteiten.

 Het zorgprofiel – Zijn (voeler):
 twee uitdrukkingen:
 Vlug-vlug: verzorger extravert
 Traag-traag: dromer intravert
• 3 scriptkwaliteiten:
• je bent welkom (gezonde symbiose)
• wees er niet en doe plezier (reddersscript)
• transformatie van de orale verslaving door self-reparenting

 Het opwindingsprofiel – Doen (voeler):
 Twee uitdrukkingen
 Vlug-vlug: animator  extravert
 Traag-traag: rebel  extravert
• 3 scriptkwaliteiten:
• doe maar (gezonde separatie)
• doe niet en doe je best (kip zonder kopscript)
• transformatie door separeren (rouwen)

 Het redeprofiel – denken (denker):
 Twee uitdrukkingen
 Vlug-vlug: worcoholic  intravert
 Traag-traag: uitvoerder  intravert
• 3 scriptkwaliteiten
• Je mag denken (intelligentie)
• Denk niet en wees perfect (geloof in het oude paradigma met opgelegde en algemeen aanvaarde referentiekaders, vanuit ego en het mentale verstand)
• Transformatie door het toetsen van eigen referentiekaders aan de referentiekaders van anderen

 Het overtuigingsprofiel- identiteit (denker):
 Twee uitdrukkingen
 Vlug-vlug: doordrukker  intravert
 Traag-traag: militant extravert
• 3 scriptkwaliteiten
• Je mag zijn wie je bent
• Heb geen identiteit en wees sterk (nazi-script)
• Transformatie door ontwikkelen van je eigen identiteit, missie, visie, moraliteit

Na het transformatieproces dienen deze vier hoofdprofielen deel uit te maken van je autonome script. Maturiteit betekent dat je je van deze vier profielen in vrijheid kunt bedienen. Je dient deze profielen zelf ook te transformeren, zodat elk geïntegreerd profiel getuigt van spirituele maturiteit.

We plaatsen nu deze vier hoofdprofielen in de ontwikkelingspsychologie van Pamela Levin, en kijken met een spirituele bril. Hoe ontwikkel je deze profielen op natuurlijke wijze? Waar wordt het script eerder pathologisch? Waar verbind je je met het kwaad? Hoe transformeer je je schaduw? Hoe maak je deel uit van de genezing van het veld. Hoe werk je mee aan de kwantumsprong in bewustzijn van het collectief?

Fase1: ZIJN (0-6 maanden):

A/De ideale situatie: Ik ben blij dat je er bent

Tussen 0 en 6 maanden zijn baby’s bezig met ZIJN. De eerste zes weken groeien ze doorheen de autistische fase en dan gaan ze in symbiose met de moeder. In de symbiotische fase synchroniseren ze met het vegetatief systeem van moeder. Samen vormen ze één systeem. Het autonoom zenuwstelsel van het kind ontwikkelt zich. De huidhonger van het kind wordt bevredigd door het fysieke contact met de moeder. Het kind kan aarden aan de moeder. De ziel incarneert meer en meer, en gaat helemaal indalen in het lichaam. Het kind verbindt zich met moeder aarde en ontwikkelt zich in een bad van fysiek voelbare liefde. Het kind wordt liefdevol verzorgd en moeder helpt hem om zich te oriënteren, door middel van het fysiek contact. De baby is tevreden en integreert de liefdevolle zorg in zijn celgeheugen (script). Later als volwassene ontwikkelt hij van binnenuit een liefdevolle zorgende ouder. Hij geeft door wat hij heeft gekregen en kan moeiteloos voor zichzelf en anderen zorgen. Doordat er voor hem als kind ‘genoeg’ was, leeft hij vanuit welzijnsbewustzijn. Als volwassene kan hij bonden (commitment)met partner, kinderen, familie, vrienden, collega’s, zonder zijn eigen identiteit op te geven.
Als deze mensen later een of ander schoktrauma moeten ondergaan, herstellen ze zich rap. Er is een stevig fundament.

Dit is de normale toestand, zoals we die terugvinden in de dierenwereld en bij zogenaamde “primitieve” volkeren. In het 19de eeuwse Victoriaanse tijdperk sprak men smalend over “apenliefde” als er fysiek contact was tussen ouders en kinderen. Apenliefde is inderdaad onbewust. De paradijselijke toestand is onbewust. Het paradijs hercreëert zichzelf. De wereld is ideaal. Niemand staat er bij stil. Het is vanzelfsprekend. Er is geen goed en geen kwaad. En dus geen keuzemogelijkheid en dus geen vrijheid. Het paradijs creëert geen bewustzijn en biedt geen kans op ontwikkeling, op transformatie. Er is geen ruimte voor spiritualiteit.

Dit is wel het beoogde eindresultaat van een bewust getransformeerd wereldscript. Dit is wat lichtwerkers nastreven als ze door transformatie van hun eigen pathologie met zijn allen de hefboom van de kritische massa doen doorslaan (principe van de 100ste aap) en de kwantumsprong in het bewustzijn van het collectief bewerkstelligen.

B/Wees er niet en doe plezier

In onze cultuur krijgen de meeste kinderen uit pure onwetendheid (weet niet) een non-verbale “wees er niet” stopper mee. In het ergste geval worden ze onder medicatie geboren, weg genomen bij de moeder, totaal gedesoriënteerd worden ze als objecten gewassen, gewogen, gemeten, gekleed, ingeënt, alleen weg gelegd om te slapen, op uur en tijd gevoed, de nacht door zonder voeding, ….. De baby ervaart een gebrek aan emotionele voeding en materiële voeding. Hier krijgen we reeds een combinatie van schoktrauma en ontwikkelingstrauma. Het kind gaat in traumakramp, dissocieert, excarneert, spacet out. De ziel incarneert maar half. Het kind, en later de mens is afwezig. Het vegetatieve systeem is beschadigd. Het trauma is preverbaal. Het kind kan zich niet reguleren. Misschien sterft het bij gebrek aan regulatie en oriëntatie. Bij overleving gaat hij letterlijk in overlevingsmodus (verslavingen) om rust te vinden. Het kind groeit verder op en wordt gedumpt in de crèche, of bij de onthaalmoeder, in overvolle peutertuinen en kleuterklassen. Ouders scheiden en kinderen worden onderworpen aan samengestelde gezinnen en co-ouderschap. Enfin, het is karikaturaal en het vergt niet teveel fantasie om dit verhaal over vroeg non verbaal ontwikkelingstrauma zelf verder af te maken.

Het gevolg is bindingsangst, of verlatingsangst. Kinderen en volwassenen die niet kunnen bonden. Ze blijven hangen in de authistische fase. Ze durven geen commitment in vaste relaties aan. Ze hebben angst voor de versmelting en vrezen om zichzelf totaal te verliezen, omdat ze geen fond (bodem) hebben. Of, ze blijven hangen in de symbiotische fase. Ze jagen een leven lang symbiotische relaties na. Er wordt gezocht naar bescherming bij partners, collega’s, vrienden, goeroe’s, bedrijven, de kerk. De prijs is hoog. Het kost je ontwikkeling naar volwassenheid. Je groeit niet op. Je wordt nooit jezelf. Je past je aan. Je legt de verantwoordelijkheid voor je geluk bij de ander. Dit brengt teleurstellingen met zich mee en versterkt het slachtoffergevoel. Nu zijn we klaar voor de dramadriehoek, het zoeken naar negatieve aandacht, de pay-off en de herhalingsdwang. Herkenbaar?

Dit is het ideale recept tot het creëren van monsters. Het monster (schaduw) woont in mij. Het monster is liefdeloos en bang. Het monster is beschadigd. Het monster is ontmenselijkt. Ik projecteer mijn monster op de ander (OK+/OK-). Soms word ik het monster (OK-/OK-), het monster neemt ‘het’ over. Het monster leeft mij. Ik wordt geleefd. Ik ben ziek. Dag vrijheid. Dag autonomie. Ik ben verbonden met ‘het KWAAD’. Ik ben het kwaad. Mijn script neigt naar loser.

Ik groei op in een cultuur, die doordrenkt is van tweeduizend jaar christelijk script. Ik leer om altruïstisch en niet egoïstisch te zijn. Ik integreer de doe plezier-opjager. Mijn monster krijgt een laagje vernis. Ik ontwikkel een aangeleerde en voorgekauwde zorgende ouder. Ik ontwikkel mijn gestandaardiseerd zorgprofiel van buitenaf. Mijn valkuil is de redder. Ik verval in aangepast, niet authentiek gedrag. Ik ga in overlevingsmodus. Mijn zorgprofiel heeft een totaal andere zijnskwaliteit dan de hierboven beschreven, liefdevol opgegroeide, van binnenuit ontwikkelde verzorger.

C/ Ik transformeer

Ik heb een dramatisch script met een zware “besta niet”. Maar, hoe dramatischer je script, hoe pathologischer het gedrag, hoe groter de kans op transformatie. Er is geen gebruiksaanwijzing. Ieder doet het op zijn eigen unieke manier. De transformatie gebeurt op existentieel –spiritueel niveau. De transformatie begint met bewust-zijn. Herkennen en erkennen van het probleem. Weten dat er iets mis is. Dan begint de zoektocht, de queeste. Je laat je ondersteunen door therapeuten, homeopaten, … Je gaat weer in symbiose. Je wordt weer afhankelijk. Je leest boeken. Je onderzoekt, je leert, je ervaart, je toetst. Je wordt misbruikt door zogenaamde zorgverleners. Je ziet hoe het moet. Je ziet hoe het niet moet. Je leert charlatans van genezers onderscheiden. Je leert tips en trics doorzien. Wie praat na? Wie loopt voor? Je laat je prikkelen. Je wordt uitgedaagd. Je gaat eronderdoor. Je krabbelt recht. Je weet het niet meer. Je referentiekaders kloppen niet langer. Je gaat in symbiose met andere referentiekaders. Je comfortzone wordt gevaarzone. Je wordt helemaal niet meer begrepen door anderen. Je gaat je eigen weg. Je past niet meer in de maatschappij. Weer verlatingsangst. Er is geen weg terug.

Het gaat over oraal trauma. De overlevingsverslavingen zijn oraal (drugs, drank, boulimie, anorexie, obesitas, energetisch zuigen, afhankelijkheid, volgeling zijn ….) en moeilijk om te metamorfoseren. De innerlijke leegte laat zich zien. Je doorziet het zwarte gat. Dit wijst op een onvolgroeid en beschadigd vegetatief systeem. Uiteindelijk leer je jezelf containen. Sommige kinderen ontwikkelen snel een soort van veilige ruimte binnenin zichzelf. Je leert je bronnen op een gezonde manier. Je rouwt. Je ontwikkelt je “observerende ik” (Volwassene) en je neemt afstand (dus niet dissociëren) van je “ervarende ik”(Kind). Je observeert jezelf. Je omarmt jezelf. Je hebt jezelf lief. Je bent geduldig met jezelf. Je voedt jezelf op (reparenting). Je bent in contact met jezelf. Je weet dat je er alleen voorstaat. Je moet het uiteindelijk zelf doen. Tijd om te gaan separeren.

Fase twee: DOEN (6-18 maanden)

A/ De ideale situatie: Doe maar, het is veilig

Tussen zes en achttien maanden ontwikkelen kindjes zich door te DOEN. Ze komen uit de symbiose met moeder, die een verderzetting was van de symbiose met de voorgeboortelijke paradijselijke toestand. Ze incarneren nog meer op aarde en ontdekken de zintuiglijke wereld (Maya). Ze kunnen zich al kruipend voortbewegen en exploreren de derde dimensie al proevend, ruikend, tastend, horend, ziend. Ze separeren zich van moeder en ontdekken: “Ik ben niet moeder”, of anders gezegd “Ik ben niet God,” of “Ik maak geen deel meer uit van de goddelijke wereld.”of “Dit is niet langer het paradijs.” Dit gebeurt preverbaal, met het limbisch systeem, de Kind-egotoestand.

Al doende en kruipende over moeder aarde ontwikkelen kindjes hun vegetatief systeem verder. Ze doen dat liefst in een veilige omgeving, waar ze niet verongelukken. De aandacht is zeer gefocust en zeer kort. Er is veel opwinding. De ontdekkingstocht verloopt snel van het ene interessante object naar het andere. De krant wordt verscheurd en opgegeten, leuk geluid, lekker papier. De knopjes van de TV worden gedraaid en ingedrukt. Oh er wordt beeld en geluid getoverd in de woonkamer. De kamerplant verliest zijn blaren, de muur het behang, het boekenrek zijn boeken…. Idealer is dat kindjes in een afgeschermde ruimte, met aangepast speelgoed in verschillende materialen aan de slag kunnen. De Kleine Professor groeit. Linken worden gelegd. Thinking outside of the box ontwikkelt zich samen met de (fijne) motoriek.

Moeder aarde wordt ervaren als een leuke en veilige plek om te toeven, te ontdekken, uit te vinden, te experimenteren, te ondernemen. Later krijg je mensen die houden van innovatie, verandering, verbetering. Het worden creatieve ondernemers die originele oplossingen bedenken en nieuwe methodes invoeren. Ze lopen niet mee met de kudde. Ze organiseren het op hun eigen manier. Ze ervaren veel positieve opwinding. Ze hebben succes.

B/ Doe niet en doe je best

Hier kan het ontwikkelingstrauma zich op twee manieren manifesteren. Of kinderen worden uit angst te zeer aan banden gelegd. De symbiose wordt in stand gehouden. Of kinderen zijn te vrij in een te onveilige omgeving, en bezeren zich pijnlijk. Ze ervaren separatie als onveilig en pijnlijk. Er is te veel, of te weinig protectie. Er wordt een non-verbale “doe niet” gegeven, met weerom bevriezing als gevolg. Kindjes stoppen met hun ontwikkeling. Elke vorm van initiatief valt weg. De comfortzone wordt beperkend. Er is geen ruimte voor creativiteit. Het leven bestaat uit het creëren van (schijn)veiligheid. Een vaste baan, een vaste relatie, een vast loon, een eigen huis, ieder jaar op reis naar dezelfde camping, waar je dezelfde mensen ontmoet, en dezelfde gesprekken hebt. Je structureert je tijd met rituelen. Je bent een saai en oninteressant iemand die heel zijn leven hetzelfde doet. Succes is te riskant. Succes blijft uit. Je script is banaal. Je bent een niet-winner.

In deze optiek is de “doe je best” opjager een antidoot voor de “doe niet” stopper. Succes is niet nodig, je moet alleen maar je best doen. Als je “doe je best” wil bestuderen, kom dan naar Vlaanderen, of naar België. Wij hebben hier een collectief, cultureel doe je best script. Dat drukt zich uit in het bedrijfsleven en in het politiek leven. Wij doen hier heel erg ons best. We zijn nog steeds ons best aan het doen om een regering te vormen. Er wordt dag en nacht gewerkt, iedereen onderhandelt. Ze zijn bereid om erover te praten. Ze willen best met zijn allen rond de tafel gaan zitten….

Als je “doe je best” hebt geïntegreerd, ben je niet pro-actief (vooruit denken en op voorhand handelen, ter voorkoming van). Je bent niet doelgericht. Je werkt niet vanuit een missie en een visie. Je normen en waardensysteem is flou (wazig). Je bent re-actief. Je lost de problemen op als ze zich voordoen. Je “denkt” erg korte termijn en niet strategisch. Je schuift de dingen voor je uit, tot het niet meer kan. Bedrijven onderhouden hun materialen niet. Mensen en materialen worden tot op de bodem uitgebuit en uitgewrongen en dan weg gesmeten en vervangen. Doordat je re-actief bent, ben je steeds met dringende zaken bezig, eerder dan met belangrijke zaken. Je leven bestaat uit brandjes blussen. Ook iets waar Vlaamse politici en bedrijven erg goed in zijn. Je bent niet effectief (de goede dingen doen, doen wat prioritair is – liefst belangrijk en niet dringend). Je bent niet efficiënt (de dingen goed doen) want er is nooit tijd om de dingen die je had kunnen voorkomen door vooruit te denken, tegoei en voor altijd op te lossen. Je bent bezig met prullen en prossen. Het brengt geen zoden aan de dijk, maar ’s avonds ben je wel moe. Je bent een kei in improviseren, zien waar je uitkomt en dan opnieuw improviseren. Waarschijnlijk ben je multi tasking. Doordat er zich op verschillende vlakken en niveau’s brandjes voordoen, leer je je met verschillende zaken tegelijkertijd bezig te houden. Het geeft veel opwinding. Je bent druk, druk, druk. Je probeert het op verschillende manieren, als een kip zonder kop (denk niet). Je begint opnieuw. Je begint iets nieuw. Je herbegint. Het lukt weer niet. Je geeft niet op. Je rijdt aan 200km/uur met al je remmen aan (weet niet, denk niet, groei niet op, heb geen succes,…). Je werkt hard en slaagt nooit. Tenzij je je wees sterk inzet als Joker. Uit ervaring kan ik je vertellen dat deze opjager een hele zware is om te erkennen, te herkennen, en te transformeren.

C/ Ik transformeer

Erkennen en herkennen (weten) is steeds de eerste stap. Als het zich laat zien, verdwijnt het vaak vanzelf. TA geeft een mooi referentiekader om dingen te leren zien. Het komt in het bewustzijnsveld. Je weet het. Je kent op de duur een groot deel van je scriptboodschappen en je overlevingsbeslissingen. Je krijgt inzicht in je script. Scripten bevatten geen logica. Ze hangen met haken en ogen aan elkaar. Ze zijn het resultaat van de creativiteit van de Kleine Professor (limbisch systeem). Ieder script is uniek. Je script vertelt iets over je bloedlijn (familiescript) en is ingebed in een ruimer cultureel script (het Vlaamse script) wat historisch is gegroeid. Via het onderbewuste en het collectieve onderbewuste, wat zeer bewust is, zijn alle mensen met elkaar verbonden. Als ik stukken van mijn script transformeer en genees, genees ik een stuk van het collectief script.

Bijv, assertiviteit (OK+/OK+) zit niet in het Vlaamse script. Het Vlaamse script is eerder passief agressief en achterbaks (OK-/OK+). We zien nu dat Vlamingen meer en meer uit de underdog komen en zich eerder agressief (OK+/OK-) gaan opstellen. Ze verdedigen hun territorium. Dat is nieuw. Dat is een goed teken. Nu dienen ze nog te leren om met respect voor zichzelf en met respect voor de ander te communiceren (OK+/OK+). Als voldoende Vlamingen assertiviteit gaan integreren, eigen maken, doorleven en toepassen- dus niet als truukje of techniek-zal op den duur het Vlaamse script assertiever worden. Dan spreken we van een kwantumsprongetje in het collectief bewustzijn. Zo zien we dat collectieve scripten zijn geëvolueerd in het aanvaarden van vrouwen- en kinderrechten, homohuwelijken, seks voor het huwelijk, homeopathie, alternatieve geneeswijzen,…. Dit wijst er op dat er meer liefde en bewustzijn komt in het collectieve script. De vrijheid wordt groter. Ik persoonlijk ben bang dat er in het collectieve script een te grote aanvaarding komt van het gebruik van inentingen, antidepressiva, genetische manipulatie, in vitro fertilisatie, proeven op dieren,… want in mijn perceptie zijn dat serieuse anomalieën die niets met liefde en vrijheid te maken hebben. Voor mij is dat schaduwwerking, en komt dat voort uit angst. Bij collectieve veranderingsprocessen vraag ik me steeds af: “Brengt dit meer welzijn?” “Vergroot dit de persoonlijke vrijheid?” “ Brengt dit meer bewust zijn?” “ Brengt dit meer liefde?” En dan heb ik het niet over de symbiotische apenliefde tussen Volwassenen, die afhankelijk en onvrij maakt.

Pathologische separatie transformeren is leren rouwen. Separatie is afscheid nemen van de symbiose. Separeren is vrijheid creëren. Separatie is de eerste grote change in je leven. Separatie is uit de comfortzone komen en op je eigen benen gaan staan. Separatie is de eerste stap naar onafhankelijkheid, naar volwassenheid. Separeren doet zeer.

Fase 3: DENKEN (18maanden-3 jaar)

A/ “het is ok om te denken” versus “denk niet en wees perfect”

Als je de twee eerste fases, zijn en doen, succesvol doorloopt en of transformeert heb je je EQ (emotionele intelligentie) ontwikkeld. Je beleeft het juiste gevoel (geen parasietgevoel) in de juiste dosis (je plakt geen zegeltjes) en op het juiste moment. Je kan in je transformerende rouwprocessen je primaire gevoelens (blij, bang, boos, bedroefd) inzetten en doorleven, terwijl je jezelf observeert, en zonder te dissociëren. Eerst ontwikkelt zich de emotionele intelligentie, dan het denken. IQ is ingebed in EQ. Daarom is het gemakkelijker om een voeler te leren denken dan om een denker te leren voelen. In staat zijn om te denken over je voelen en te voelen over je denken noemen we vanaf nu intelligentie. Frontale kwab en limbisch systeem werken samen. Er worden nieuwe synapsen en overbruggingen gemaakt. Ook fysiek.

Ik bespeur helaas weinig intelligentie in onze maatschappij, in scholen, in bedrijven, in de politiek. Leidinggevenden (of mensen in Ouder-rol-functies) zijn te vaak preverbaal, emotioneel beschadigde denkers, met een “denk niet” en een dof bewustzijn. Zij zijn verslaafd aan (overlevingsmodus) controleren, manipuleren en macht uitoefenen. Ze nemen beslissingen aangaande menselijk potentieel aan de hand van statistieken en bohrtabellen. Op de vloer, in de lagere echelons, zit vaak meer intelligentie dan aan de top. Maar daar is er een onkunde om de beleefde gewaarwordingen, die vaak juiste intuïties zijn, met eigenmacht en daadkracht onder woorden te brengen, omdat het verstand niet voldoende is ontwikkeld. Zij vormen de zwijgende slecht gediplomeerde meerderheid.

Tussen 18 maanden en drie jaar ontwikkelt zich de frontale hersenkwab, het analytisch, deductief, lineair, pro-actief, logisch denkvermogen. De Volwassen-egotoestand. Het kindje is uit de symbiose gekropen, heeft de zintuiglijke wereld ontdekt met zijn zintuigen en gaat zich daar nu vragen over stellen. Er volgt een verstandelijke integratie van de wereld en zichzelf. Het kind leert rechtop lopen en spreken. En het kind gaat zijn vragen onder woorden brengen. “Mama, waar slaapt het zonnetje? Hoe komt het dat ik groei? Vanwaar komen de bomen, en van waar komt die eerste boom? Waarom zijn er arme kindjes? En van waar komt de eerste koe? Van waar komen de wolken? En waarom brandt het licht?….” Het zijn kleine wetenschappers, of filosofen, die de wereld trachten te begrijpen, niet te controleren.

Een permissie op denken geef je door geduldig te luisteren en liefdevol de vragen te beantwoorden. Je straft het denken van een kind niet af. Bijv. Een meisje heeft net gereden op een pony en zit met haar ouders in de bar van de manege een colaatje te drinken. Papa zegt: “Sofieke, als jij nu erg hard je best doet op school, dan kan je later als je groot bent je eigen paard kopen. Want zie je, de meeste mensen hier hebben toch een eigen paard.” Sofieke slurpt nadenkend van haar cola en zegt “Oh papa, dan hebben jij en mama jullie best niet gedaan, vroeger op school. Want wij hebben geen eigen paard.” Goed logisch gedacht, zou ik zo zeggen. Maar zal ze haar denken blijven ontwikkelen, als ze nu wordt afgestraft voor haar grote mond?

Ik heb ook mijn bedenkingen als je kinderen blazen gaat wijsmaken zoals: “de kindjes komen uit de bloemkolen” of “Sint Niklaas loopt met zijn paard over de daken.”

Ik bespeur weinig intelligent denken, wel verstandelijk denken, denken vanuit de overlevingsmodus. Hier zal waarschijnlijk de “wees perfect”opjager aan ten grondslag liggen.

Als je van huis uit de “wees perfect” opjager meekrijgt, is de boodschap dat “het”nooit goed genoeg is. “Je kan altijd beter.” Als je deze boodschap binnenpakt moet je je Volwassene gaan ontwikkelen om te overleven. Je gaat je verstand gebruiken om niet alleen de grote lijnen te kennen, maar ook alle details. Je wordt een worhoholic en een controlefreek. Je denkt niet kritisch, je gelooft en je leert van buiten. Je wordt een volgeling van het zogenaamde (kwantitatief) wetenschappelijk denken. Een arts, of een jurist, of een ingenieur. Je verwerft status en ego. In erg pathologische vorm wordt je dwangmatig, of ga je je gedragen als een authistische ambtenaar, die wars is van empathie.

B/ Ik transformeer
Denkers met een “denk niet”, denken vanuit de overlevingsmodus. Ze zijn verslaafd aan tot in de perfectie controleren en macht uitoefenen vanuit hun ego. In principe zijn het gelovers, die vastzitten in aangeleerde referentiekaders en overtuigingen. Hier is geen sprake van vrijdenkerij. Vaak lopen ze mee in de collectief aanvaardde en aan het collectief opgelegde referentiekaders, zoals dat gebeurt in scholen en universiteiten. Ze geloven in het oude Newtoniaanse, Cartesiaanse, Darwinistische paradigma . Het vergt moed en daadkracht om je hieruit los te weken. Bedoeling is dat je je eigen maatstaf wordt.

Voorwaarde tot transformatie is dat je de beperkingen van je “denken” onder ogen ziet. Je herkent en erkent je eigen “denk niet”. Nu ga je je eigen referentiekaders aftoetsen aan andere referentiekaders. Je gaat je verstand gebruiken om je intelligentie te ontwikkelen. Je spant je in om andere redeneringen te volgen. Een klassiek geschoold arts, zou bijv. de moeite kunnen doen om de boeken van Hahnemann te lezen en zich te verdiepen in de referentiekaders der homeopathie. Een atheïst zou zich kunnen inspannen om de boeken van Rudolf Steiner te doorworstelen. Je kan Ayurveda bestuderen, of makrobiotiek, of transactionele analyse, of kwantumtransactionele analyse.

Een goede oefening is om je in te leven in het nieuwe kwantumparadigma. Je leest “Het veld” van Lynn Mc Taggart. Je bekijkt de film “What the bleep do we know” en “Down the rabbit hole.” Je leert voelen of die nieuwe referentiekaders voor jou kloppen of niet. Je ontwikkelt je intelligentie als combinatie van denken, voelen, intuïtie en inspiratie. Jij wordt je eigen maatstaf. Je doet aan kwalitatief wetenschappelijk onderzoek en je deelt je nieuw verworven en doorleefde referentiekaders met de anderen, zonder ze te willen opleggen.

Fase 4: IDENTITEIT (3jaar – 6jaar)

A/Je mag ontdekken wie je bent versus wees sterk

Tussen drie en zes jaar ontwikkelen kindjes hun identiteit. Ze experimenteren met verschillende rollen. Ze zijn dol op de verkleedkoffer. “Nu spelen we moederke en vaderke” en “Ik ben nu de baas.” Ze spelen Zoro en Badman. Ze spelen “Prinses” en lopen rond in prachtige gewaden. Ze spelen kokeneterke en roeren in een pot waarin ze slijk en gras klaarmaken. Ze lopen rond met een pop in een koets, die ze liefdevol verzorgen. Veel kindjes weten nu al wat ze later willen worden. Politieagent, of brandweerman, of verpleegster. Ze kijken op naar volwassenen die een dienende rol hebben in de maatschappij. Ze streven naar rechtvaardigheid. Ze ontwikkelen een missie en een visie en een normen en waardensysteem. Dat veronderstelt dat ze de vorige fasen goed doorlopen of getransformeerd hebben.

Na integratie komt individuatie. Je ontwikkelt je eigen missie, visie, moraliteit. Je wordt je eigen maatstaf. Je ontwikkelt je eigen referentiekaders. Je bent geen aanhanger van een of ander geloof. Je transformeert je schaduw op je eigen manier. Je groeit naar maturiteit. Je hebt je ervarend ik en je observerend ik ontwikkeld (duaal bewustzijn). Je transformeert je script. Je evolueert naar een geïntegreerde Volwassene (non-duaal bewustzijn).

Hier volgen nog enkele stoppers die mijns inziens het ontdekken van je eigen identiteit kunnen afremmen:
Wees niet belangrijk  de anderen zullen het wel beter weten/doen. De anderen zijn jouw maatstaf
Groei niet op luister naar de anderen, doe wat ouderlijke figuren (leraar, politie, baas, politieker,… ) zeggen en stel dat niet in vraag. Blijf in de underdog. Blijf je doelstellingen via manipulatie en niet via volwassen communicatie nastreven.
Wees geen kind  voel niet wat je nodig hebt, heb geen eigen behoeftes, zorg voor de anderen, doe niet zo flauw.
Wees niet sexy  wees niet je eigen geslacht, we hadden liever een jongen cq meisje gehad, gedraag je daar maar naar.
Wees niet gezond/ normaal  je krijgt meer aandacht als je iets mankeert. Dat geeft je veel voordelen.
Heb geen plezier  hier wordt alleen gewerkt en gepresteerd. Het leven is niet plezant

De valkuil is dat je aan deze stoppers tegemoetkomt (met je onderworpen Kind of je rebelerend Kind) mits het inzetten van je “wees sterk” opjager. Onderliggend zit de “voel niet” stopper. Jantje is verdrietig want zijn cavia is dood. Jantje huilt. Papa zegt:”Grote jongens wenen niet, smijt dat dood beest nu in de vuilnisemmer, en droog je tranen. We gaan naar de winkel een nieuwe cavia kopen”. Jantje droogt zijn tranen en weent nooit meer in zijn leven. Vanaf nu is hij een man. Met Jantje kan je later naar de oorlog gaan. Maar dat is misschien het enige waar hij nog goed voor is. Jantje gaat in de traumakramp. Hij dissocieert. Hij schakelt zijn gevoel uit. Hij bijt zijn tanden op elkaar. En hij past zich aan. De karikatuur van de ‘wees sterk’ opjager zien we in de film ‘Der Untergang’. Het gaat over de laatste dagen van Hitler in zijn bunker. De communicatie gebeurt top-down van negatief Kritische Ouder (fascist) naar Onderworpen Kind (nazi). De andere egotoestanden zijn vervaagd. De nazi’s behandelen zichzelf (hun Kind) op dezelfde manier als dat ze de Joden behandelden. Ze schieten zichzelf en hun dierbaren door hun hoofd alsof het niets voorstelt. De visie van de Nationaal Socialistische Partij is de enige maatstaf. Vanuit de “besta niet” stopper zijn de nazi’s in symbiose met de Fuhrer. Ze zijn volgeling. Er is één beperkt referentiekader dat steunt op een sterke overtuiging. Bevel is bevel. Hier krijg je mensen met een overtuigingsdynamiek die gebaseerd is op angst en op trauma. Dit is ronduit pathologisch. Wanneer de stages of power op een pathologische manier werden doorlopen en niet werden getransformeerd kan je dit krijgen. Het zijn mensen met een overtuigingsdynamiek met een enorme “wees sterk.” Ze zijn niet meer in contact met zichzelf (dissociatie) en dus ook niet met anderen. Ze kunnen niet meer relateren op een normaal menselijke manier. Helaas vinden we ze vaak terug op hoge posities. Ze hebben dikwijls leidinggevende functies op hoog politiek en economisch niveau, vanuit hun verslaving (overlevingsmodus) om te controleren en macht uit te oefenen. Ze gaan over lijken. Vaak hebben ze een soort van charisma en kunnen ze grote groepen mensen (meelopers) achter zichzelf en hun overtuiging scharen.

Het charisma van een getransformeerde en geëvolueerde mens met een overtuigingsdynamiek is van een totaal andere orde. De transformatie ligt telkens in het durven worden van je eigen maatstaf, het durven geloven in je eigen voelen, intuïtie, inspiratie, intelligentie. Worden wie je bent. Worden wie je al was. Je eigen maturiteit ontwikkelen. Je hebt de vorige stages of power getransformeerd en genezen. Je hebt jezelf genezen. En zo heb je een stuk van het veld genezen. Je bent gecenterd en zeker van jezelf en je bent bereid om met anderen te delen en naar anderen te luisteren. Je bent sociaal geëngageerd. Je houd van jezelf, je medemensen en van moeder aarde.

Nu ben je een volwassen mens. Je staat er. Je hebt wat te vertellen. Je bent een auctor, een voorganger, een voorbeeld en nu is de kans groot dat je door het collectief wordt uitgekotst. Je wordt door het collectief ervaren als bedreigend. Je boezemt angst in. Men wil van je vanaf. Je bent te confronterend. Rudolf Steiner wordt vergiftigd. John Lennon wordt doodgeschoten. Maarten Luther King wordt doodgeschoten. Mahatma Gandhi wordt doodgeschoten. Nelson Mandela wordt 27 jaar in de gevangenis opgesloten. Daar transformeert hij zijn schaduw. Dit blijkt uit de volgende anekdote. Een collega van me trekt voor zijn 40ste huwelijksverjaardag met zijn vrouw naar Zuid Afrika om naar de walvissen te gaan kijken. Ze maken van de gelegenheid gebruik om Robbeneiland te bezoeken en Nelson Mandela te eren. De gids die hen rondleidt is een oude celgenoot van Nelson Mandela. Hij vertelt hoe hij als jonge zwarte rebel wordt opgepakt door de politie en bij Nelson in de cel wordt geworpen. Nelson Mandela zit rustig in een hoekje te mediteren. De vurige jonge rebel steekt van wal “We zullen overwinnen! We doen ze allemaal dood! De vijand zal het onderspit delven!….!!!!” Nelson wacht rustig af tot de jongeling is uitgeraasd en zegt: “Jij hebt maar één vijand, goede vriend, en die zit diep bij jou van binnen. Ga daar maar eens eerst mee aan de slag.” Hier maak ik uit op dat Nelson Mandela zijn dagen in de gevangenis heeft aangewend om zijn eigen schaduw te transformeren. Toen hij vrij kwam en actief ging deelnemen aan het politieke leven in Zuid Afrika stelde hij voor dat de oude vijanden elkaar zouden vergeven. Buigen en vergiffenis schenken is één van de laatste stadia van het rouwproces (separatie). Buigen komt na “aanvaarding” en voor “klaar voor de relatie met het nieuwe.”

De Dalai Lama moet vluchten voor de Chinezen. Hij trok over de Himalaya, naar Indië, om zo de cultuur van zijn volk te redden. Zo’n tocht over de Himalaya is nauwelijks te overleven. Een mens met een getransformeerde overtuigingsdynamiek getuigt vaak van een grote mate van innerlijke kracht. Het is de kracht van de mens die niet langer bereid is om zijn ziel te verkopen. Ook niet als dat de dood voor gevolg heeft. Die kracht is nodig om het transformatieproces in gang te zetten. Aan de andere kant, geeft het transformatieproces je die kracht. Het is een kracht van een totaal andere orde als de kracht die voortkomt uit de “wees sterk” opjager en die vaak dissociatie (traumakramp) tot gevolg heeft. Het is de kracht van een Joe Van Holsbeek, die weigert om zijn I-pod af te geven aan een dief en wordt neergestoken. Hij sterft als een vrij mens. Hij staat voor zijn principes. Hij heeft zijn ziel niet verkocht.

Misschien moet ik nog iets zeggen over de laatste ontwikkelingsfase: de sociale identiteit (ontwikkelt zich tussen 6 en 12 jaar) die zich voltrekt in de ouder? Hoe ga je om met anderen? Hoe verhoud je je tot het collectief? Bij mensen met een volwassen en getransformeerde overtuigingsdynamiek ontwaar ik vaak een grote sociale betrokkenheid. Ze hebben veel liefde voor de mensheid. Ze ijveren voor een betere wereld. Vanuit het spirituele oogpunt zijn we allemaal met elkaar verbonden via het veld (het collectieve onderbewuste). We kunnen als individu pas vrij zijn als alle mensen vrijheid hebben verworven. Mijn hoop is dat we erin zullen slagen om rond 2012 via het principe van de 100ste aap, de kwantumsprong in bewustzijn te bewerkstelligen voor het hele collectief. En ik hoop dat dit artikel dat ik met veel plezier en met veel inspiratie heb mogen schrijven hiertoe mag bijdragen.

11/ De werking van het veld

Zo werkt het veld:

Ik zal het nu wat eenvoudiger uitleggen, want dit referentiekader is waarschijnlijk te ver weg. Het hoort trouwens bij het script van de kwantitatieve wetenschap waar ik al helemaal niet van hou. We gaan nu naar het antroposofische script. Je inleven in dit scenario is eveneens een uitdaging ter transformatie van je rededynamiek. De kosmogonie van de Rozenkruisers, is wel veel omvattender dan wat ik hier neerzet. Ik bespaar je het perfectionisme en de details van Rudolf Steiner. Wil je je toch meer gaan verdiepen in zijn werk, lees dan “De wetenschap van de geheimen der ziel” Grofweg en heel erg kort door de bocht, komt het hier op neer.

De vier rijken:
Rudolf Steiner hanteert de volgende vier rijken in onze zintuiglijke wereld (Maya) hier op aarde:
Het rijk van de mineralen: alles wat stoffelijk is is opgebouwd uit mineralen, zo ook bijv. ons lichaam.
Het rijk van de planten: planten hebben hier op aarde een stoflichaam en een etherlichaam. Dat etherlichaam maakt dat ze kunnen groeien en zich kunnen voortplanten. De meeste mensen kunnen het etherlichaam niet zien met het blote oog, wel zijn werking. De ether was ook een andere benaming voor ‘het veld’

Het dierenrijk: dieren hebben hier op aarde een stoflichaam, een etherlichaam en een astraal lichaam. Het astraallichaam maakt dat ze kunnen voelen, begeren, en bewegen om hun begeerten te vervullen. Een beest heeft geen honger. Het is honger, het is seksuele drift, het is angst. Wederom zie je mogelijks het astrale lichaam niet, je kunt wel de gevolgen ervan waarnemen. Dieren laten zich leiden door hun driften.
Het mensenrijk: mensen onderscheiden zich van dieren doordat ze hier op aarde naast een stoflichaam, een ether- en een astraal lichaam, een “ik”hebben, wat onsterfelijk is. Door dit “ik” beschikken mensen over een intelligentie die ze opbouwen gedurende vele levens en waarmee ze hun ongecontroleerde emoties en astrale driften leren beheersen. In dit opzicht zou je kunnen zeggen dat de menselijke ziel, door het IK getransformeerde astraliteit is. Of met andere woorden, de geïntegreerde Volwassene is door het denken (integratie) getransformeerd Kind en Ouder. Dank zijn ons “ik” cq ons denken kunnen we integratie en dus transformatie tot stand brengen. Indien je het ‘ik’ niet kan zien, kan je waarschijnlijk de gevolgen van zijn werking vaststellen.
De hemelse hiërarchieën

Buiten het grofstoffelijke trillingsveld van moeder aarde zijn er nog andere meer fijnstoffelijke rijken, om te beginnen, het rijk der engelen, met de volgende “hemelse hiërarchieën”:
De engelen of beschermengelen, hun laagste wezensdeel is het etherlichaam, ze hebben een hoger wezensdeel dan het ‘ik
’De aartsengelen, geesten der volkeren, wier laagste wezensdeel het astraal lichaam is
De archai, geesten der tijden, geesten van het oerbegin
De exousiai of elohim, de geesten van de vorm
De dynameis of geesten der beweging
De kyrioteites of geesten der wijsheid
De tronen of geesten van de wil
De cherubijnen, geesten der harmonie
De serafijnen, geesten van de liefde
Over de specifieke taken van deze hiërarchieën kan je lezen in Schroeders’ boek: De hemelse hiërarchieën. Op pagina 117 lezen we onder het hoofdstuk “het ontstaan van de 10de hiërarchie” het volgende: (cursief en vetjes zijn van mij) “ De ontwikkeling van de mensheid is opgenomen in een groot kosmisch verband; de mensen zijn geroepen om de dragers te zijn van een scheppende vrijheid en van een hogere orde van het goede……’gij zijt goden’……zoals men het de pop en de rups niet kan aanzien dat zich daarin de gedaante van een vlinder op geheimzinnige wijze ontwikkelt, zo kan men aan de mens het toekomstbeeld niet waarnemen wat in hem verborgen is. Maar wij zijn thans een beslissend stadium op de weg naar de toekomst van de mens binnengetreden…… En wij hebben dit feit reeds aangeroerd toen wij erover spraken hoe…….een zich terugtrekken van deze wezens (hemelse hiërarchieën ( is noot van mij)) van hun taken plaatsvindt en het steeds meer aan de mensen moet worden over gelaten van zich uit zich met de geestelijke wezens te verbinden en zo op nieuwe wijze hun medewerking aan het eigen lot en van de ontwikkeling van de mensheid in te roepen. Wij hebben er ook reeds over gesproken dat dit voor de verdere ontwikkeling van de mensheid noodzakelijk is.
Want de mens zou al lang aan de tegenwerkende krachten van de tegenstanders ten offer zijn gevallen wanneer de hiërarchische wezens tot zijn heil de invloeden van de tegenstanders niet hadden verzwakt en gecompenseerd. Het rechtstreekse leiding-geven en richting-bepalen door de wezens uit de wereld der engelen is voor de mens noodzakelijk en heilzaam geweest…. De kracht van de mens komt geleidelijk tot volle wasdom……de hiërarchische wezens beginnen zich terug te trekken…..

Voila, vanuit een geesteswetenschappelijk standpunt zijn wij dus goden, met name de tiende hiërarchie, die tot taak heeft om vrijheid in de wereld te brengen. De goden trekken zich terug (Götterdämmerung). De mensheid wordt uit het paradijs geschopt. Einde van de symbiose. Tijd voor de separatie. Kerken, allerhande geloven (ook het geloof in de klassieke, kwantitatieve wetenschap) en goeroes willen mensen in een symbiotische toestand houden. Dit zijn tegenwerkende krachten. Dit houdt de groei tegen. Dit zorgt voor weerstand. Vrijheid kan je alleen creëren als er weerstand is. Hoe groter de weerstand, hoe meer vrijheid je kunt creëren. Het duistere tijdperk doet zijn intrede. Hindoes spreken over het Kali Yuga. De mens verliest zijn zesde zintuig (atavistische helderziendheid) en daarmee het weten. Hij is totaal overgeleverd aan MAYA. De mens begint Maya te bestuderen, de mens ontwikkelt zijn verstand, de mens ontwikkelt zijn zelfstandig denken, de mens ontwikkelt “wetenschap”. De periode van verlichting is de periode van collectieve integratie. Er worden vragen gesteld en antwoorden gezocht. De Volwassene ontwikkelt zich, en daarmee de frontale hersenkwab, het denken. Steiner zegt dat de ‘voorhersenen’ de openbaring zijn van het door het ‘ik’ bewerkte en omgevormde astrale lichaam (Kind cq dier).

De antihiërarchieën.

In Dornach, bij Basel, kan je het Goetheanum (zie foto boven)bezoeken. Daar bevindt zich een houten beeldhouwwerk, gemaakt door Steiner zelf. Dit beeld vertegenwoordigt de Christus en zijn vier schaduwzijden.
Deze schaduwzijden of antihiërarchieën staan voor de collectieve schaduw en zorgen voor weerstand voor de mensheid, in zijn ontwikkeling. Dank zij de antihiërarchieën krijgen we de mogelijkheid om vrijheid te creëren.

Hier volgen de vier collectieve schaduwzijden:

Lucifer, de lichtbrenger in het Kali Yuga. De Luciferische schaduw moedigt je aan om kennis te vergaren, om te studeren, om je denken (niet je intelligentie maar je verstand) te ontwikkelen. Maar hij fluistert je in om je kennis niet te delen met het collectief, hij motiveert je om met je boeken in een ivoren toren te kruipen, alle kennis voor jezelf te houden en te verblijven in een soort van niet-bewuste, dromerige, mystieke wellust. Het gaat eveneens om kennis is macht. Het gaat niet om kennis is verantwoordelijkheid, kennis die je ten dienste stelt van het collectief, kennis die je deelt. De kerk hoort bij deze schaduw, en ook de klassieke wetenschap uit het oude paradigma. Er is geen liefde voor de mensen, de dieren, de planten, de mineralen. Het voorwerp dat onderzocht wordt, wordt geobjectiveerd tot een ding dat je zonder respect mag uiteenhalen, open snijden, gebruiken, misbruiken, wegsmijten. Mensen die aan deze schaduw ten prooi zijn gevallen vervuilen, verkwisten, buiten uit en onderdrukken.

Ahriman, de draak, die door de aartsengel Michael werd verslagen en ter aarde geworpen in tweede helft van de 18de eeuw. Dit had de industriële revolutie tot gevolg. Ahriman bezorgt mechanica en techniek, machines. Eigenlijk willen de Ahrimanische wezens een wereld die alleen uit mineralen (machines) bestaat. De film “Terminator” met Arnold Zwarzenegger laat deze wereld zien. Een ander beeld van deze wereld krijgen we in “The Matrix”, waar de machines mensen kweken omwille van hun electromagnetisch veld. Mensen worden batterijen. In een Ahrimanische wereld worden mensen, dieren en planten uitgeroeid, of overgenomen d.m.v. in vitro fertilisatie, genetische manipulatie e.d. De machines nemen het heft in handen. Ahriman bezorgt ons machines, auto’s, computers. Kunst is om deze machines ten dienste van de mensheid te gebruiken en niet tegen de mensheid. Machines op zich zijn niet goed of slecht. Het is maar wat je ermee doet. Dank zij de T.V. leren we visualiseren. De GSM herinnert ons aan het telepathische contact en World Wide Web is een aftreksel van hoe we kunnen putten uit de Akashakroniek. Ahrimanisch gebruik van machines zien we daar waar machines worden gebruikt om te controleren, te verraden, te vervuilen, uit te buiten.

Sorat, de antichrist, de zonnedemon. Zijn getal is 666. Zo moeten we de jaren 666, 1332 en 1998 zien als poorten langs waar hij in de geschiedenis binnensluipt. Er wordt verwezen naar de excessen van de Islam, het Bolsjevisme en het nationaal socialisme van de nazi’s. Het gaat over een ver doorgedreven bureaucratisering, als een almachtige controlemachine, die zich richt tegen het individu (individuatie) en ten voordele van het collectief, dat volledig in een (schijn) symbiose, (schijn)veiligheid wordt gehouden. Het is de samenleving zoals die wordt beschreven in George Orwells “1984”.

De Asoera’s, of ongoden willen de mens ont-Ikken, hem verlagen tot een dier, zelfs minder maken dan een dier. Zij bewerkstelligen dat de menselijke Ik zich verbindt met de zinnelijkheid van de aarde. De mens denkt dat hij enkel een product is van de fysieke wereld, hij wordt een theoretisch materialist. Hij is ervan overtuigd dat hij met zijn ganse wezen van het dier afstamt. De mens die hier in mee gaat zal deze opvatting ernstig nemen en zo zijn leven inrichten. Asoerale mensen zien zichzelf als chemische fabriekjes, waar je farmaceutische pilletjes in kan gooien. Ze denken dat ze vervangbare onderdelen hebben. Gevolg is een zwarte markt en handel in geroofde organen. Een andere uitdrukking van Asoeraal gedrag is die van een draagmoeder die haar baby via internet verkoopt.
De elementalen

Het rijk der elementenwezens bevindt zich tussen het dierenrijk en het mensenrijk. Dit rijk is niet te zien met het blote oog, de werking ervan kunnen we duidelijk vast stellen. Aan de hand van het volgende gedicht vertel ik je over de elementalen en hun taken bij het verzorgen van de planten. Het is een zo poëtisch en gebeuren, dat het ook in dichtvorm moet gelezen worden vind ik.

Ode aan de elementalen

De gnomen
Zijn de waakzame
Wortelwezens
Die in het vochtige
Aardse element leven
In het hoofd
Van moeder aarde
Voelt de kobold behagen
Tussen kristallijnen stenen
En metallijnen ertsen
Verheugd
Brengen de dwergen
En de kabouters
Mineralen naar
De wortels
Van de planten
In het woud
De akkers en de weide
De velden en de heide
Dat geeft hen vreugde
Dat doet hun deugd

Deze wakkere wereldgeesten
Die rond de plantenwortels
Leven en weven
Weigeren zich over te geven
Aan de zwaartekracht
Omdat daar hun vormkracht
Tot gestalten kan neigen
Die op padden gaan gelijken
Door deze hevige emotie
Van afschuw en antipathie
Voor de gedaante van de amfibie
Ontrukken ze de plant
Aan de onderkant
Van de bodem
En stuwen hem naar boven
Naar de wereld van de goden

Kobolden en kabouters
Herinneren zich schouwend
Hun zintuiglijke geestkracht
Werkt als begrijpend verstand
Ze zijn de van innerlijk licht
Vervulde ontvangers en dragers
Van de ideeën van de kosmos
Deze wijze wortelmannen
Zijn de bewaarders
Van het wereldverstand
In de van zandkristallen
Gemaakte aardkorst
Van moeder natuur
Doet het zonnewarmtevuur
De informatie
Van de buitenplaneten
Stromen via de zeshoekige
Kiezelstructuur
Zo zijn de kabouters
En de gnomen
Die tussen de siliceakristallen
Wonen
De unieke bewakers
Van de eonenoude
Akashakroniek

Met de watergestiek
Verbinden zich
De in onrustige
Eeuwig durend
Vormveranderende
Metamorfosen
Levende nimfen

Undinen of nixen
Wonen in de
Beweeglijke water-
En waterdampstromen
Ze omzweven de plant
En manifesteren zich
Als wereldchemici
Want deze toffe
Waterprinsessen
Dromen het binden en ontbinden
Van de stoffen
En geven
Een geestelijke grondslag
Voor de biochemische processen

Gnomen stoten
Het wezen van de plant
Naar boven
Nimfen voorkomen
Het verdorren
Van het gebladerte
In het klaterende water
Leeft een ongemeen tere geest
Die zijn element heeft
Waar het vloeibare
En het etherische
Samenstromen
Deze in eeuwige beweging
Levende en zwevende nimfen
Mijden de vormverstarring
Van de door de rigide visgraat
Vastgehouden vissengedaante
In het vochtige element
Waar ze hun gestalte dromen
Scheppen ze behagen
Als ze aan de oppervlakte
Kunnen komen

In deze voortdurende vloeiende
Beweeglijke flexibiliteit
Tussen lucht en water
Dromen de nimfen
Van de dichte planeten
De hete zon
Het licht en de warmte
En voeren ze de plant
Verder in zijn groei

De voor amfibieën
En padden
Achterdochtige
Gnomen wonen
In het vochtige
Aardse element

De van vissen vluchtende
Nimfen vinden we terug
In het vochtig luchtige
Waar de plant
Zijn groei met hun dromen
Vermengt

Hoog
In de van licht
Vervulde droge lucht
Vliegt een zwerm vogels
Die in zijn vlucht
De luchtmaterie
In een zwaaiende kolkende
Beweging brengt
In deze waaiende golvende
Luchtstroom weerklinkt
Goddelijk mooie
Geestesmuziek
Dit is het unieke
Element
Waarin de elfen
Zich ontplooien
Hier beleven deze
Min of meer
Slapende wezens
Hun gewaarwording
Van het “ik”

In deze bedrijvige
Atmosferen
Van onze wereldether
Worden door allerhande
Vluchtige dampen en gassen
Grote golven beschreven
Waarin velerlei straling
Door de lucht
Wordt opgenomen
En terug gegeven

Het oerproces
Waarin kooldioxide
Onder invloed van licht
In de groene plantedelen
Wordt omgezet
Tot suikers en zetmelen
En zuurstofgas
Aan de lucht
Wordt afgegeven
Heet fotosynthese

Zo neemt de lichtenergie
Deel aan het vormen
Van materie
En aan het bevorderen
Van het leven
Op deze wereld

In de met licht
Doorstraalde, door
De vogels bewogen
En met muziek
Vervulde wereldaura
Werken de elfen
Ze brengen
De kosmische liefde
Binnen in de plant
Zo ontstaat
Een samenwerking
Van elfenlicht
En nimfenchemie
In de biologie
Van de wereldflora

De in wezen
Van hoogtelust
Vervulde
En in het luchtelement
Levende liefdesfee
Weeft via de fotosynthese
Uit het zongestraalde licht
En de biochemische
Activiteit van de nimf
De platonische idee
Van de oerplant
In de stengel
En de bladen
Van het gewas
Wanneer met de intree
Van de herfst
Het plantengroen verwelkt
En de fysieke materie
Van het gebladerte sterft
Druppelt de wereldidee
Van de plantenvorm
In geestelijke zin
Naar benee
De aarde in

Ieder jaar
Neemt de wijze gnoom
Gedurende
De hele winter
Deze wereldideeën waar
En verbindt zich
In het diepste binnenste
Van de aarde
Intensief met de gestiek
Van de planten
Dit is de ware betekenis
Van de werkzaamheid
Van Persephone
Als ze in volle vrijheid
Naar de Hades gaat

In het vroege voorjaar
Neemt de echte
Bevruchting plaats
Wanneer de
Noeste gnoom
In de moederschoot
Van vrouwe aarde
De door zijn
Bewaarde gestiek
Van de oeridee
Daar benee
Vervlecht met
De materiele zaden
Gevormd in de
Mannelijke warmtesferen
Waarin de vuurgeesten
Werkzaam waren

De vuurwezens
Of salamanders
Wonen en werken
In het zomerrijk van
Lichtdoorstraalde
Warmte
Nadat de plant
De liefde
Van de elfen
Heeft ondergaan
En uit het
Luchtdoorstraalde licht
Zetmeel en eiwit
Heeft doen ontstaan
Komt hij terecht
In de wereld
Van de geesten
Van het vuur

In het hete zomeruur
Openen vaderlijke
Warmteprocessen
De gewassen
Voor de inwerking
Van het wereld al
De salamander
Draagt de
Mannelijke hitte
Die hij aan het heelal
Ontnomen heeft
Via het stuifmeel
Bij de bloemen binnen
Hij voert
De vaderlijke
Warmteboodschap
Die uit de kosmos stamt
In de zaadknoppen
Van de vruchtbeginsels
In de stamper
En de helmknoppen
Van de meeldraden
Van de plant

De vuurelementalen
Zijn doortrokken
Van een heftige
Aanhankelijkheid
Aan bestuivende insecten
Die gonzend en zoemend
Nectar komen halen
Bij de aanlokkelijke bloemen
Op de velden
De paarse vlinderstuiken
En de geurige ligusterhagen
Die onze tuinen begrenzen

Ze volgen de banen
Van de zwermende
Bijen en vlinders
En bewerkstelligen
Zo het overdragen
Van de warmte
Bij de vruchtbeginsels
Ondertussen
Voorzien ze deze
Gevleugelde
Bestuivende
Gonzende en zoemende
Kameraden
Die juichend
Van de ene fel gekleurde
En fruitig geurende
Bloem naar de andere
Dansen
Van een wonderbaarlijk heldere
Lichtende glanzende
Glinsterende weerschijnende aura

Ik dank
Goethe en Steiner
Die met hun exacte
Zintuiglijke fantasie
Een hoopvolle opening
Naar de geestelijke wereld
Scheppen
En me de gestiek
Of gebarentaal
Van de elementaal
Leren kennen
Wanneer ik in de herfst
Mijn tuin bewerk
En juichend in de compost
De talrijke pieren opmerk
En het bonte plantenperk
Liefdevol
Van regenwormen voorzie
Dan jubelt mijn ziel
Omdat er zoveel gnomen
In mijn kleine hof
Zijn komen wonen

Er is een waterpartij
Voor de undinen
Waarin ze lustig
Hun chemie
Kunnen dromen
Nestkasten en zaadjes
Lokken de vogels
In de lente
Mussen en mezen en sijsjes
Opdat de elfen hun liefde
In de blaadjes
En stengels van mijn planten
Zouden brengen
In de zomer
Luister ik met bonzend hart
Naar de gonzende zwermende
Bedrijvigheid
Van de bestuivende
Insecten in mijn haag
De vuurgeesten neem ik niet waar
Met het blote oog
Maar ik weet dat ze
De kosmische boodschap
In mijn bloemen halen

Ik ben Anne
Zeg ik dan
En ik adopteer u
Verweesde elementalen
In mijn piepkleine
Stadstuin
Kunt u veilig
En ongeschonden
Zonder vrees
En zonder zeer
Voor menselijke zonden
Zoals pesticiden of herbiciden
Of roze korrels
In vreugde, feestend
En genietend
Uw werkzaamheden
Volbrengen
En ik heb de eer
Om me nederig
En gelukkig
Over uw geschenken
Te ontfermen

Anne Wuyts
6 oktober 2006
Vrij naar R.Van Romunde
“Planten waarnemen: elementenwezens ervaren.
Over de invloed van gnomen, nimfen, elfen en vuurgeesten
op het leven van de planten”, uitgegeven door vrij geestesleven.

Een leuk boek om te lezen is “Karlik” van Ursula Burkhard, uitgegeven door vrij geestesleven. Zij heeft al vanaf haar jeugd waarnemingen gehad van natuurwezens. Als blind geboren kind was deze geestelijke wereld voor haar toegankelijker dan de zintuiglijke wereld (Maya). In dit boek beschrijft zij haar ervaringen met deze elementenwezens. In de loop van de tijd krijgt de schrijfster steeds meer contact met natuurwezens, en uiteindelijk ontwikkelt zich een hechte (huwelijks)band tussen haar en het wezen dat zij Karlik noemt.

Rudolf Steiner schrijft eveneens een boek genaamd “Natuurwezens. De wereld van vuurwezens, elfen, nimfen en gnomen,”ook uitgegeven door vrij geestesleven. Hierin wordt uitgelegd dat het leven van de aarde geen mechanisme is, maar dat het wordt verzorgd door natuurwezens. Een stukje van de sluier van de uiterlijke natuur wordt opgelicht. Erachter wordt een wereld zichtbaar van levende, bewuste wezens. En deze wereld der elementalen verwacht zelf iets van ons.

Steiner schrijft daarin dat de gnomen of kobolden zich graag nestelen binnen de aarde waar bijv. steen en metaalader elkaar beroeren. Ze zitten daar in grote getalle bijeengehurkt. Als je de aardbodem openlegt stuiven ze a.h.w. uit elkaar, ze barsten uiteen en tegelijkertijd groeien ze. Ze worden echter nooit groter dan de mensen. Steiner noemt ze ‘geestig’ ze functioneren als het menselijke verstand, maar hebben geen lichaam zoals wij. Ze houden ervan om ‘schelmenstreken’ uit te halen met de mensen. Dat komt omdat ze geen “ik” hebben en dus geen verantwoordelijkheidsbesef. Ze hebben aan de mijnwerkers wel veel diensten bewezen. Via intuïtie kregen de mijnwerkers door waar de ertslagen lagen. In die tijd waren mensen ook bereid om met de gnomen samen te werken, en gebruik te maken van hun wijsheid. Hun fysiek lichaam is voor ons niet zichtbaar omdat het een nog lager trillingsgetal heeft dan het grofstoffelijke van de derde dimensie, het behoort tot de tweede dimensie, tot de tellurische wereld. Elementalen hebben maar twee wezensdelen, een lichaam en een ziel.

Aan een bron, waar het mos de steen bedekt vinden we de nimfen terug en daar waar de bijen in contact komen met de bloem, zien we de elf. Waar mensen en dieren elkaar raken, op een danige wijze dat het gemoed en het intellect van de mens betrokken zijn bij de omgang met het dier, zoals bijv herders dat met hun schapen hebben, krijgen de vuurwezens of salamanders voeding. Het weten dat de herder had t.a.v. zijn schapen kreeg hij toegefluisterd via de vuurwezens in zijn omgeving. Overal waar verschillende natuurrijken (mineraal-, planten-, dieren-, mensenrijk) elkaar beroeren ontstaat er gelegenheid voor zekere natuurwezens om zich te belichamen. Wij zijn geheel door elementalen omringd. Elk zuchtje wind, elke luchtstroom is een openbaring van natuurwezens. We zijn ervan omgeven maar ook geheel van doordrongen. Ons vegetatief systeem wordt aangestuurd door elementalen. Paraselsus spreekt van de lichaamselementaal, die hij de Alchemist noemt. Vegetatieve systemen zijn als kleine kwantumveldjes die met elkaar in contact staan, volgens de kwantumwetten van de non-lokaliteit. Ze synchroniseren met elkaar. En dat doet de Alchemist.

Steiner voorspelt ons een treurig lot en een verdord leven als we weigeren om kennis te hebben van deze geestelijke wezens. Zou het grote gebruik van antidepressiva in België hiermee te maken kunnen hebben? Steiner beschrijft verder uitgebreid in zijn boek hoe deze wezens ontstaan. Hij noemt ze afvalproducten van de evolutie. Het is niet de bedoeling dat deze wezens aan hun lot worden over gelaten. Doordat ze door hogere wijsheden (engelen) worden gestuurd, worden ze van schadelijke, goede wezens. Nu is het wel zo dat deze hogere wezens naar nog hogere regionen evolueren en daar andere taken krijgen toegewezen. De elementalen blijven verweesd achter en wachten op adoptie door de mensen.

Waarschijnlijk heb je nu wel door dat het ‘veld’ doortrokken is van deze boven- en onder- zinnelijke wereld. Het zijn de elementalen, al dan niet onder leiding van hogere hiërarchieën die zorgen voor de gang der planeten, ze laten de aarde rond haar as draaien, ze zorgen voor de seizoenen en de natuur. Ze wonen in ons etherlichaam en gaan het ontbinden van ons lichaam tegen. Als we sterven, laten ze ons lichaam ontbinden. Ze onderhouden ons vegetatief systeem. Ze wonen in de stormen en de orkanen. Ze schuilen in de regenboog. Ze sturen de microben aan, en de virussen die ons ziek maken en tot nadenken stemmen en ons sterker maken om de hogere lichtintensiteiten te kunnen ontvangen, waarin weerom elementalen wonen die via het licht hogere boodschappen brengen. Heel de wereld is doortrokken van deze elementenwezens. De werking van het veld kan je verklaren door de werking der elementalen. De elementalen werken in processen die het leven bevorderen, en in processen van vergankelijkheid. Ze helpen creëren en ze helpen entroperen. Ze zitten in je piano, je djembe, je sjamanistische trom, je knutselwerk, je beeldhouwwerk, je creaties. Je hebt je huiskabouter en je tuinkabouter. Merlijn kon toveren omdat hij werkte met de elementalen.

Elementalen die onder leiding staan van antihiërarchiën vind je in de electriciteitsleiding en in je gsm. Je wasmachine, je auto, je computer, je stofzuiger,… het zijn( Ahrimanische) elementalen. Ze inspireren uitvinders en wetenschapsmensen, op momenten dat ze zich in een onbewuste (droom) toestand bevinden. Ze dienen niet langer de goden, nu dienen ze ook de mensen. Ze hebben geen ‘ik’, en dus geen moraliteit. Ze inspireren om het even wie met technologie. En dit kan voor de mensheid zelf erg vernietigend zijn. Het gaat hier om Ahrimanische elementalen. Ze geven dynamiet, de ontploffingsmotor, de atoombom en de waterstofbom. Ze leiden atoomfysici tot de kennis en het begrip van het veld. Maar dan vanuit een Ahrimanisch, materialistisch standpunt.

Onze schaduw bestaat uit elementalen, die geleid worden door de antihiërachieën. Iemand die helderziend is kan je schaduw zien in je auraveld (astraal lichaam). Je schaduw transformeren is in liefde je schaduw-elementalen bevrijden. Daarentegen zal je je schaduw voeden als je onderdrukkend te werk gaat. Dat doe je met gedragstherapie, attitudetrainingen, tips en trics. Allopatische pilletjes voeden je schaduw. Je trillingsgetal blijft laag en je blijft aan de materie gekluisterd.

We zijn doortrokken van het veld. Het veld is om ons en in ons. Het veld bestaat uit elementalen, die al dan niet aangestuurd worden door hogere energieën. Het zijn de elementalen die ons bevestigen in ons script. Communiceren met het veld is communiceren met geestelijke wezens. En het is aan ons, mensen, om de elementalen te erkennen, te ontmoeten, te bevrijden, te respecteren, te adopteren, zodat we met het hoger doel (welzijnsbewustzijn) voor ogen, in vrijheid, in het veld onze (collectieve) werkelijkheid kunnen gaan manifesteren. En, geef toe, we wisten toch al lang dat het de kaboutertjes waren die voor ons werk verzetten. En we wisten toch al lang dat zij dat graag voor ons doen.

Ik dank NVTA omdat ze me met Strook een forum geven om met velen te mogen delen. Ik hoop dat ik je heb mogen “aanraken”. Misschien heb je een gevoel van “thuiskomen” na deze lectuur. Dan ben je waarschijnlijk een lichtwerker of een nieuwe-tijds-kind. Misschien ook niet, en dat is OK. Nu heb je een sleutel om een nieuwe wereld binnen te gaan, en samen met je hogere zelf en de natuurwezens, in het kwantumveld van nulpuntenergie een rijk leven op te bouwen en je dromen waar te maken, en zo mee te timmeren aan een weg naar een vriendelijke wereld (het nieuwe Jeruzalem).

Ik groet je in licht en liefde
Anne Wuyts

Anne Wuyts is licentiate in de moraalwetenschappen (V.U.B. 1974-1978) en de lekenbegeleiding (V.U.B. 1981). Na een carrière van tien jaar onderwijs ontwikkelt zij zich verder met studies algemeen ondernemingsbeleid, marketing en verkoop (VLEKO 1988), en HRM (o.a. IPO 1994). Dan gaat ze werken als accountmanager in de wereld van de uitgeverijen en de reclameregie. Eerst in loondienst, later als zelfstandige.
Ondertussen studeert ze verder: Transactionele Analyse van Eric Berne (V.I.T.A. 1986-1987 & l’atelier transactionel 2004-2005) iatrosofie: een integratie van Jungiaanse analytische psychologie, anthroposofie van Rudolf Steiner, Hahnemannse unitaire homeopathie en de alchemie van Paraselsus (Collegia Iatrosophia Brussel en Den Haag 1990-1999). In 2004 begint ze met de studie van het Reichiaanse lichaamswerk bij Sander Bloemendal. In 2006 leert ze aucteren bij Sander Bloemendal in de MTL6 opleiding. Dit jaar wordt ze eveneens ingewijd in Reiki, 2de graad bij Elise Van der Voort (www.healingnet.be). 2006 is ook het jaar waar ze in de leer gaat bij Vera Box Thijs en kennis maakt met de studie van de klassieke kabbalah en de toepassingen van de oude kabbalistische wijsheden in het coachingsproces. De jaren 2007 en 2008 gaat ze in opleiding bij Johannes B. Schmidt (www.aptitude-academy.com) om het constellatiewerk -familieopstellingen maar vooral bedrijfsopstellingen- in de vingers te krijgen. Dit resulteert in een certificering uitgereikt door Kernkracht. Kernkracht is een initiatief dat gegroeid is binnen de K.U.Leuven. (www.Kernkracht.be). En omdat ze zich meer en meer wil gaan toespitsen op het vroege traumawerk vat ze de opleiding craniosacrale therapie aan bij Martine Hoerée (www.o-ki.be). In 2009 en 2010 gaat ze verder studeren bij Johannes B. Schmidt. Deze keer gaat het om traumahealing en advanced traumahealing. In 2009 wordt ze eveneens geïnitieerd door Bart Van der Herten tot Tera-Mai Reiki en Seichem Master (Ancient Art of Hands on Healing).
Sinds 1992 ontwikkelt ze haar loopbaan als bedrijfstrainer en -coach in de relatievaardigheden en de omgangskunst. Daarnaast heeft ze sinds 1988 een eigen praktijk als psychotherapeut.
Anne Wuyts zetelt in het bestuur van VITA (Vlaams Instituut transactionele analyse) en is redactielid van Strook (ledenblad van VITA en NVTA). Ze is medeoprichtster van TransVormMensia, een netwerk van trainers en coaches die op een transformerende manier werken met groepen en individuen, privé en professioneel.

Trainingen en workshops over Spiritueel leiderschap zijn tegenwoordig een hype, net als uiteenzettingen over communicatie en motivatie van de fameuze nieuwe generation Y. Heel wat bedrijfsliteratuur gaat over spiritualiteit en ook over de nakende problematiek i.v.m. het managen en motiveren van de jonge medewerkers. Daarom vond ik het een uitdaging om beide onderwerpen met elkaar te combineren en eens te kijken naar de kenmerken en de verschillen van de nieuwe generatie met de vorige generaties. Het kan interessant zijn om te onderzoeken welke stijl van leiderschap de nieuwe jongeren nodig hebben.
Zelf word ik in bedrijven uitgenodigd om workshops te geven over het managen en motiveren van deze nieuwe generatie. Bij het zoeken naar bijkomende informatie in functie van dit artikel, kom ik op sites terecht waar ik resultaten vind die voortspruiten uit kwantitatief wetenschappelijk onderzoek. Deze onderzoeken zijn uitgevoerd onder de vlag van de oude paradigma’s in opdracht van hogescholen, en kranten zoals Trends en Intermediair die gelezen worden door de Vlaamse intellectuelen. Het gaat over vragenlijsten die ingevuld zijn door representatief grote groepen jongeren, interviews met bedrijfsleiders en conclusies van professoren. Het beeld dat wordt geschetst is eerder positief, omdat men vooral afgaat op interviews en bevraging van nogal succesvolle universitair gediplomeerden.
De resultaten van deze onderzoeken zijn voor mij herkenbaar. Als babyboomer heb ik twee kinderen van de Y generatie opgevoed en ik kom deze jongeren meer en meer tegen in de bedrijven waar ik trainingen in soft skills mag geven. Volgens mij is er ook een schaduwzijde. Jongeren die weigeren te studeren omdat de leerstof niet langer is aangepast, jongeren die aan de drugs gaan, jongeren die voortdurend allerlei highlights opzoeken en eindigen als de outcast van de
maatschappij. Hierover spreekt men niet in de literatuur over generatie Y.
In geen enkel artikel vind ik de link die gelegd wordt tussen de generatie Y en de nieuwetijdskinderen. Nochtans weet ik intuïtief dat die er is en ik ben van plan om dit mentaal te onderzoeken. De Y generatie draagt voor mij de kenmerken van de indigo’s en omgekeerd. Informatie over nieuwetijdskinderen (indigo-sterren- en kristalkinderen) vind ik op sites die er minder wetenschappelijk uitzien. Deze sites worden gesierd door engelen, gestileerde jin-yangtekens, vlinders en bloemen op pastelkleurige achtergronden. De gebruikte taal is niet langer academisch. Vrijgegeven informatie over nieuwetijdskinderen zijn eerder het gevolg van kwalitatief of fenomenologisch onderzoek, gesitueerd in de nieuwe tijd, gekenmerkt door de nieuwe paradigma’s. Veel van de informatie die ik terugvond was gechannelde informatie. Hier volgt een verslag van informatie vergaard uit eigen ervaringen, lectuur, World Wide Web, en het Veld. Maar eerst en vooral wil ik de term nieuwe tijd of new age nader verklaren, alsook de coachingsstijl die daar volgens mij bij hoort.

Couching, counseling en softskilltrainingen in het licht van de New Age

Voor alle duidelijkheid geef ik hier een verklaring van wat er bedoeld wordt met nieuwe tijd. Nieuwetijdsmensen streven naar zelfontplooiing, persoonlijke groei, zelfverwerkelijking, bewustwording en spirituele ontwikkeling. Vrijheid, liefde, vrede en verbondenheid met moeder aarde staan centraal. Therapeuten en coaches van deze strekking onderwijzen spiritualiteit aan managers in functie van het bestrijden van stress, het verhogen van de motivatie, de productiviteit en de flexibiliteit. Zij zoeken samen met de verantwoordelijken in bedrijven naar het pad dat leidt naar duurzaam ondernemen, met echte bezorgdheid, respect, loyaliteit en dankbaarheid voor mensen, dieren, planten, culturen, en onze planeet. New age coaches en trainers wandelen naast bedrijfsleiders in hun zoektocht naar bezield, spiritueel leiding geven, in de eerste plaats aan zichzelf. Want bedrijven waar mensen en hun leidinggevenden, werken met de ‘juiste intenties’ trekken ‘het goede’ aan.
New age coaches bieden unieke en krachtige concepten aan waar gefundeerde spirituele wijsheden ingebed zijn in bewezen wetenschappelijke en psychologische benaderingen. Het resultaat is, dat trainees en coachees zichzelf bekrachtigen en bezielen in hun Mens-zijn. Dit leidt tot bedrijven en organisaties die functioneren vanuit welzijnsbewustzijn, doordat ze eerlijke lange termijnrelaties aanknopen met medewerkers, klanten en leveranciers. De bedoeling is dat mensen in organisaties in hun kracht gaan staan en hun volle potentieel ontwikkelen. Zodoende kunnen ze op een transparante manier hun persoonlijke missie en die van het bedrijf waarin ze werken realiseren.
Managers worden uitgenodigd om op een respectvolle manier en met eigenwaarde te kijken naar zichzelf en hun script zodat ze zichzelf kunnen ontwikkelen naar meer autonomie voor zichzelf en hun medewerkers. Het gaat om vernieuwend gedrag, dat zijn motivatie vindt in innerlijke waarden, ethische overtuigingen en een liefdevol zelfbeeld. Het gaat dus niet om aangeleerd en door anderen opgelegd gedrag of vaardigheden. Leidinggevenden worden aangeraakt en geïnspireerd, opdat ze zich bewust mogen worden van hun ongekende vermogens en die van hun medewerkers, die als een waardevolle schat diep in elk van ons verborgen ligt. Dat is wat wij “spiritualiteit” noemen. Het bewust-zijn van leidinggevenden wordt uitgenodigd en ingezet om het licht te laten schijnen op de onderwerpen en de problematieken die tijdens trainingen cq coachings aan bod kunnen komen. Het resultaat is vaak dat mensen een kwantumsprong maken naar een hoger en ruimer bewust-zijn.
Deze tekst komt uit de visie, missie en waarden van het TransVormMensia-netwerk. En de grondleggers van dit netwerk (waaronder ikzelf) hopen dat in de toekomst heel veel coaches, counselers en trainers van over heel de wereld, van dit netwerk deel zullen gaan uitmaken. Want dit is wat volgens mij de komende generaties van leidinggevenden zullen verwachten.
Wie zijn nu die nieuwe generaties die het bedrijfsleven en het publieke leven binnenstappen?

GeneratieY

Op de werkvloer vinden we momenteel drie generaties terug:
De babyboomers (45-65 jaar)
De generatie X (30-45)
De generatie Y ( 15-30)
Generatie Y is de derde grote generatie na de Tweede Wereldoorlog. De komende 15 jaar krijgen we in de bedrijven, een grote uitstroom van babyboomers en een instroom van deze nieuwe generatie die ook millennials of screenagers worden genoemd. Bedrijfsleiders houden hun hart vast, want managers halen hun goals niet meer zo makkelijk als vroeger, en “oudere” werknemers vinden het moeilijk om met deze jongeren samen te werken. Aan de andere kant spreken we van felbegeerde hoogopgeleide multitaskers en maken bedrijven zich al zorgen over hoe ze deze veelbelovende jongeren moeten binnenhalen en vooral behouden. Want, laten we niet vergeten dat het vertrek van de babyboomers, bedrijven met een groot gebrek aan werkkrachten zal achterlaten. In studies wordt er nu al gesproken over een 60.000-tal medewerkers die vervangen moeten worden.
Hier volgen enkele mythen en de feiten over deze nieuwe “generation Why?”. Aan jou om te kijken wat je herkent en wat niet.
Leidinggevenden vinden hen vaak lui, verwend, egocentrisch, ambitieloos en oppervlakkig. Ze worden ook jobhoppers genoemd, en nestklevers. Amerikaanse onderzoekers noemen deze jongeren, de meest egocentrische en narcistische uit de recente geschiedenis. Jonge mensen kijken inderdaad anders aan tegen werk: ze zijn leergierig en houden tevens van plezier. Ze gaan ervan uit dat bedrijven dat moeten kunnen aanbieden.
Ondernemers staan voor grote uitdagingen. Ze moeten leren samen werken met jonge mensen met heel andere opvattingen over werk, leven en welzijn. We kunnen niet zeggen dat jongeren geen waarden hebben. Ze vullen de waarden helemaal anders in. De vraag is of het bedrijfsleven zich daarvan bewust is en daarop kan inspelen.
Generatie Y zijn de kinderen van de babyboomers. Velen van hen hadden ouders die ingebed waren in de vrijheidsgedachte die de hippies en de flowerpowerbeweging van de jaren 60 binnen brachten in de westerse culturen. In de seventies was het de beurt aan de vrouwen met de derde feministische golf en de womans liberation. De generatie van de babyboomers bevatte heel wat voorlopers van de nieuwetijdskinderen van nu. Het was de tijd van Nelson Mandela, Che Guevara en Martin Luther King. Velen dwepen nog steeds met Bob Dylan, the Beatles en Pink Floyd, om nog maar te zwijgen over het succes van Hair en Woodstock. Make love no war was het motto. Jongeren huwden niet en gingen hokken, vrouwen werden bommen of bewust ongehuwde moeders. Er werd met groot vertoon tegen de gevestigde structuren aangeschopt. Zij waren de voorlopers die het gedachtegoed van de Franse revolutie: vrijheid, gelijkheid en broederlijkheid uitdroegen en de poorten openden naar wat zij hoopvol het nakende watermantijdperk of the new age noemden.
Generatie Y zijn de kinderen van deze babyboomers. Ze zijn opgegroeid in een sfeer waar een eigen mening werd aangemoedigd en ze werden gestimuleerd om de dingen vanuit verschillende hoeken te bekijken. Volgens verschillende studies, o.a. die van de Vlerick Management School, is het een zelfbewuste generatie met een sterk zelfbeeld. Ze hebben veel zelfvertrouwen en zijn bereid om uit hun comfortzone te komen en al doende vrijheid te creëren. Werken is belangrijk voor generatie Y, maar vrije tijd is minstens even belangrijk. Velen zien zich in de toekomst hun werkleven onderbreken en een sabbatjaar nemen om bijvoorbeeld een wereldreis te maken, of iets anders te doen wat prettig is en heel wat leerervaringen oplevert. Deze generatie beschouwt werken als een middel om geld te verdienen, maar geld is niet een doel op zich. Geld is eerder een middel om leuke dingen te doen. Bij sollicitaties zijn ze niet uit op het loon of status. Werken moet voor hen een aangename, voldoening schenkende bezigheid zijn, in een prettige omgeving, een inspirerende sfeer en een harmonieus team.

Generatie Y verwacht niet alleen een goede work-life-balance, maar ook een job die hen de mogelijkheid geeft persoonlijk te groeien en waarin ze vertrouwen en verantwoordelijkheid krijgen, weliswaar met voldoende coaching en begeleiding. De vraag is of de huidige leidinggevenden in de Vlaamse bedrijven, die vaak technisch goed zijn en daardoor in een managementfunctie zijn terechtgekomen, maar die niet altijd goed opgeleid zijn in het beheersen van hun softskills aan deze voorwaarden kunnen voldoen. Generatie Y wil op een respectvolle manier gecoacht worden, met uitdagingen voor de Volwassen egostatus en met ruimte voor het Kind. “De baas spelen” moet je met deze jongeren al vast niet doen. Ze aanvaarden enkel autoriteit van mensen die in hun kracht staan en anderen in hun kracht laten. Want persoonlijke vrijheid is voornaam en verrijkende ervaringen opdoen ook, en dat zoeken ze in hun werk. Zij denken in termen van mogelijkheden, niet in termen van beperkingen. Ze weten wat ze willen, ze gaan ervoor en zijn ervan overtuigd dat ze hun succes of hun falen zelf in de hand hebben.
Verder zijn deze nieuwe werkers opgegroeid met computers, internet en de mobiele telefoon. Ze zijn voortdurend via diverse kanalen verbonden met digitale informatie, entertainment en sociale contacten. Samenwerking is belangrijk en collega’s worden niet gezien als rivalen maar als partners. Multitasken met verschillende apparaten gaat ze natuurlijk af. Nieuwe technologie pikken ze snel op en met gemak racen ze door enorme hoeveelheden data. Het zijn geweldige netwerkers, sociaal, vaak hoogopgeleid en teamspelers bij uitstek. Allemaal waardevolle eigenschappen in onze kennisintensieve economie.
Generatie Y ziet zich echter niet werken als een zelfstandige ondernemer. Ze zien zich eerder in loondienst werken aan korte projecten. Zo hoppen ze van het ene bedrijf naar het andere, waar ze het ene interessante project inruilen voor een nog interessanter ander. Via computernetwerken, zoals facebook, waardoor ze over de hele wereld in contact staan met elkaar, houden ze elkaar op de hoogte van waar de bedrijven zich bevinden die deze leuke, ervaringsverrijkende projecten aanbieden. Ze zijn niet uit op ego of het snelle gewin van de vorige generaties, ze hechten belang aan een goede balans tussen werk en vrije tijd. Ze hebben hoge carrièreverwachtingen, maar goede resultaten zien ze vooral als de weg naar een volgende interessante baan.

Samenvattend kunnen we zeggen dat generatie Y de en-en-generatie is. Het is een sterk individualistische generatie, en tegelijkertijd is ze sterk sociaal gericht en solidair. Ze houdt enerzijds vast aan traditionele waarden als trouwen en kinderen krijgen en anderzijds wordt ze gekenmerkt door een grote seksuele permissiviteit. Deze generatie wil én hard werken én veel vrije tijd. Ze wil geld verdienen, maar voortdurend bijleren via interessante ervaringen is minstens even belangrijk. Het lijken allemaal tegenstellingen, maar deze generatie brengt ze naadloos samen.

Generatie Y is een heel nuchtere, pragmatische en realistische generatie. Ze staan met beide voeten op de grond. Ze zijn zeer zeker vol met ambities en verwachtingen maar ook steeds met op de achtergrond het besef dat zij op een dag werkloos zouden kunnen worden. Ze maken er het beste van en zien in elke bedreiging ook een opportuniteit. Werkloosheid is bijvoorbeeld een kans om iets nieuws bij te studeren. Je mag ook niet vergeten dat het een nestklevende generatie is, die steeds kunnen terugvallen op “mama hotel”. Daar een woonst huren in België voor de jongeren vandaag te duur is, blijven ze lang thuis wonen, terwijl ze minder sparen, dan wel veel geld uitgeven. Als ze later met hun partner een huis gaan kopen of bouwen, worden de gespekte spaarrekeningen van de vorige generaties (babyboomers) meteen aangesproken. Bovendien openen de deuren van de arbeidsmarkt zich massaal daar de babyboomers met pensioen gaan en het aantal banen voor hoogopgeleiden daarmee aanzienlijk stijgt. Hun toekomst is van goud.
Toch is het niet allemaal rozengeur en maneschijn wat deze generatie kenmerkt. Ze zijn weliswaar opgegroeid met minder angst dan de vorige generaties, waar de gevolgen van de oorlog en de koude oorlog nog doorwerkte. De angst voor de bom en de derde wereldoorlog speelt niet meer. Generation Y kent ook een schaduwzijde. Deze sleutelkinderen werden vaak opgevoed door twee werkende ouders. Materieel was er niets tekort. Ze kwamen uit bed en zetten zonder er bij stil te staan de verwarming aan. En toch grepen deze jongeren meer dan normaal naar drugs en zochten ze andere highlights op.

Nieuwetijdskinderen

Van Nieuwetijdskinderen wordt gezegd dat ze naar de aarde komen om voor de ouders, de directe omgeving en voor de hele mensheid een lichtbaken te zijn.
Hoe herkennen we dan nieuwetijdskinderen?
Nieuwetijdskinderen zijn hooggevoelig, ze hebben een hoge mate van Zintuiglijke Sensitiviteit die veel langer dan bij het gemiddelde kind open blijft. (Lang na het vijfde jaar). Elk kind wordt met een zekere mate aan Zintuiglijke Sensitiviteit geboren, dit is heel natuurlijk. Jammer genoeg wordt deze aangeboren ‘innerlijke’ sensitiviteit heel gauw verwisseld voor mentaal denken en ‘uiterlijke’ communicatie, als overlevingsstrategie in een materiële en materialistische wereld, waar de oude paradigma’s nog steeds zegevieren. Nieuwetijdskinderen benaderen de zaken eerder vanuit hun gevoel. Ze reageren erg intuïtief. Ze zijn erg gevoelig voor sfeer en de stemmingen van anderen en nemen deze soms over. Er is sprake van jongeren die paranormale ervaringen hebben en paranormaal begaafd zijn. Nieuwetijdskinderen zijn vaak hoogbegaafd. Voorwaarde ook hierbij is dat ze de ruimte en begeleiding van de ouders krijgen om deze intelligentie te behouden en verder te ontplooien. Nieuwetijdskinderen leven vanuit hun eigen wijsheid en hebben een sterk innerlijk gevoel van waarheid, eerlijkheid en rechtvaardigheid. Ze voelen naadloos aan wanneer er wordt gelogen, bedrogen en gefaked en daar hebben ze het moeilijk mee. Als ze er te vaak mee worden geconfronteerd kunnen ze daar angstig en depressief van worden. Ze hebben niet alleen een hoog IQ, ze zijn ook zeer leergierig. Omdat ze uitstekend aanvoelen wat goed en fout is, hebben ze eigenlijk geen discipline nodig. Ze reageren trouwens meestal erg slecht op discipline. Wel hebben ze behoefte aan duidelijke structuren. Maar ze nemen geen genoegen met “traditionele” antwoorden of antwoorden die gebaseerd zijn op autoriteit. Ze accepteren geen leiding van mensen die voor hun gevoel niet volgens ethische principes leven. Ze laten zich niet dwingen om iets te doen waarin ze niet geloven, en ze laten zichzelf niet in een hokje plaatsen. Het nieuwetijdskind ontwikkelt al heel jong een uitzonderlijke taal- en uitdrukkingsvaardigheid. Ze doen wijze uitspraken voor hun leeftijd. Ze getuigen vaak ook van meerdere aspecten van bewustzijn en vaardigheid waar de ouders zich meerdere malen over verwonderen. Ze komen al wel eens met originele oplossingen waar niemand aan had gedacht en die iedereen verbaasd doet staan. Nieuwetijdskinderen hebben een creatieve verbeelding en zijn vaak dromerig en terug getrokken. Ze kunnen ook druk zijn (ADHD). Ze hebben vaak problemen met tijd. Op tijd komen kunnen ze moeilijk vinden, alsook het herkennen van het chronologische verloop van gebeurtenissen. Hun tijdsbesef is heel rekbaar. Ze hebben bijvoorbeeld het gevoel ergens nog maar tien minuten bezig te zijn terwijl dat in werkelijkheid al ruim twee uur is. Planning is ook moeilijk, waardoor ze vaak in de problemen komen om iets op tijd klaar te hebben. Ze hebben moeite met het ordenen en opbergen van hun spullen. Ze zijn voortdurend op zoek naar hun spullen. Een ander kenmerk is dat ze een erge binding met de natuur hebben en soms vegetariër zijn overtuiging. Van nieuwetijdskinderen wordt ook gezegd dat het vaak huilbaby’s waren, dat ze last kunnen hebben van huidaandoeningen of astma, ze worden agressief van suiker en chocolade en hebben vaker last van voedselallergieën.

Hooggevoelige mensen zijn er altijd geweest en de vraag is of de nieuwetijdskinderen van tegenwoordig geen hoog sensitieve nieuwetijdsouders hebben, die het kind ernstig nemen en opvoeden op een bewuste manier. Dit gebeurt helaas niet altijd, veel hoogbegaafde en hooggevoelige kinderen raken ondergesneeuwd als gevolg van het geboren worden in een onbewuste kind- en vrouwonvriendelijke cultuur. Hier heb ik het over de groeiende groep van kinderen met ADHD, DHD, ADD, AHD, tot aan HJS (Hang Jongeren Syndroom). De symptomen die bij deze groep jongeren voorkomen zijn vaak het gevolg van onze kapitaalbeschaving en haar materialistisch denken. Mensen, ouders verzamelen materiële goederen en kinderen worden gezien als een bezit. Ouders functioneren veelal vanuit een overlevingsmodus in een cultuur waar mensen nog maar halve lonen verdienen en het leven ongeveer 30% duurder is geworden. Ouders houden doordat ze te lange dagtaken hebben- want bazen willen flexibele medewerkers en de flexibiliteit komt maar van één kant- en te veel tijd verliezen in files, te weinig tijd over voor hun kind. De persoonlijke aandacht die het kind nodig heeft om het door het leven heen, naar een eigen toekomst te begeleiden, ontbreekt te vaak. En de symptomen die daar het gevolg van zijn, zien we ook vaak opduiken. Als nieuwetijdskinderen geen begrip kunnen vinden voor hun “anders zijn” kunnen ze agressief, terugtrekkend of afwachtend gaan reageren. Bovendien kunnen ze dit tot in het extreme doen totdat mensen in hun omgeving “wakker” worden. Worden deze niet wakker dan blijven deze kinderen confronteren tot de anderen wakker worden of ze worden ziek, hyperactief of non-actief.
Indigokinderen
De meeste nieuwetijdskinderen horen tot de groep van de Indigo Kinderen. Ze worden zo genoemd omdat ze geboren worden onder de straal van de nieuwe tijd. De meeste mensen zijn geboren onder de violette straal. Indigo kinderen zijn geboren onder de Indigo straal. Indigo is een diepe blauwe kleur (een menging van violet en paars). Sommige mensen kunnen deze kleur ook rond de kinderen waarnemen (in hun auraveld). Mensen die onder de Violette straal geboren worden hebben een twee- of drie dimensionaal bewustzijn, het bewustzijn wat zich thuisvoelt in de oude paradigma’s van de oude tijd. Kinderen of mensen van de nieuwe tijd, Indigos, hebben een vier of vijf dimensionaal bewustzijn, een bewustzijn dat zich thuis voelt in het kwantumparadigma. Dit houdt in dat ze alles wat op hun af komt op een andere manier waarnemen en opslaan.
De indigo kinderen kennen hun missie in dit leven. Ze weten waarom ze op de aarde gekomen zijn en ze zijn er trots op!
Violets zijn vaak op zoek naar wat ze willen zijn, doen en hebben. De Indigos weten precies wat ze willen, doen en hebben en vragen zich af waarom anderen dit niet weten. Zij als kind weten het vaak wel en de anderen als volwassenen weten het vaak niet. Ze worden geboren met een gevoel van trots en zijn heel blij met zichzelf en deze wereld.
Het samenleven van de oudere Violets en de jongere Indigo’s zorgt vaak voor ruis in de communicatie. Violet snapt niets van de (Indigo) baby’s en kinderen met een “eigen” wil die niet te veranderen is en bovendien als levensgenieter door het leven wil gaan. Indigo snapt er niets van dat Violet zo moeilijk doet, hen niet begrijpt, zo langzaam denkt, ongevoelig is voor hun eisen en wensen, zo ingewikkeld doet over gevoelens en hun in het Violette vakje probeert te duwen. Hoe zullen indigo medewerkers zich voelen als ze moeten werken voor violets die hen in vakjes duwen, volgens procedures laten werken en onethische zaken laten doen?

“Nieuwetijdskinderen” zijn er waarschijnlijk altijd al geweest. Men zegt dat sinds het begin van de jaren negentig het merendeel van de kinderen die geboren worden Indigo kinderen zijn. Volgens sommigen worden er de afgelopen jaren wel meer van dit soort kinderen geboren, maar de vraag is of dat wel echt klopt omdat in de meeste gevallen tenminste één van de ouders van deze kinderen ook een Nieuwetijdskind is. Misschien lijkt het alleen maar dat er meer indigokinderen geboren worden, omdat vroeger de bijzondere gaven van dit soort kinderen genegeerd (of soms zelf onderdrukt) werden. Indigokinderen hebben de meest kenmerken van wat we hierboven hebben opgelijst, en meer karakteristiek zijn de volgende tien kenmerken:
Ze worden geboren met een gevoel van Koninklijkheid (en doen ook vaak zo);
Ze hebben het gevoel dat ze “het verdienen om er te zijn” en zijn vaak verrast als anderen dit niet delen;
Ze vertellen de ouders vaak “wie ze zijn”;
Ze hebben problemen met absolute autoriteit (autoriteit zonder verklaring of keuze);
Ze weigeren bepaalde dingen te doen; bijvoorbeeld het wachten in een rij;
Ze raken gefrustreerd van systemen die ritueel zijn ingesteld en geen creatieve inbreng vragen (procedures);
Ze zien vaak hoe dingen beter kunnen worden gedaan, vroeger op school en thuis, nu op het werk.
Hierdoor lijken ze vaak systeembrekers (zich niet conformerend aan enig systeem);
Ze lijken vaak asociaal, behalve als ze met andere Indigos omgaan.
Als er niemand in hun buurt is die hun bewustzijn begrijpt trekken ze zich vaak terug,
Ze voelen zich alsof geen enkel mens hen begrijpt (computeren of tv kijken is hier ook een voorbeeld van).
De school is sociaal gezien vaak bijzonder moeilijk voor hen;
Ze reageren niet op “schuld” discipline (wacht maar tot je vader thuis komt);
Ze schamen zich er niet voor je te laten weten wat ze willen.
(uit The Indigo Children, Lee Caroll en Jan Tober, www.indigochild.com)

Kan je de overeenkomsten tussen de indigo’s en de Y-generatie al zien? Zelfbewust, eigenzinnig, eigenwijs, intelligent, gevoelig, intuïtief, leergierig, wel gezind, wars van autoriteit, ….

Kristalkinderen

De taak van de Indigokinderen is om in deze harde wereld tegen de oude paradigma’s aan te schoppen, de oude structuren te doorbreken en de deuren te openen naar een nieuwe wereld waarin de Kristalkinderen hun werk kunnen gaan doen. De Indigo’s hebben nog veel te doen. Ze zijn de toekomstige wereldleiders en bedrijfsleiders. De eerstkomende 50 jaar zullen er waarschijnlijk niet al teveel Kristalkinderen te zien zijn. Ik geef alvast een beschrijving van wie ze zijn. Dit is vaak gechannelde informatie. Hier komt dan een toekomstbeeld.
Het grote verschil tussen de twee groepen is dat laatstgenoemden niet zo stevig gebouwd zijn, noch op fysiek, nog op mentaal gebied. De indigo’s worden de “systeem-afbrekers” genoemd en zijn er eerder op voorzien om zich beter te kunnen handhaven in situaties met wrijving, geweld en om grenzen te testen. Daarvoor dienden zij dan ook ‘chaotisch’ en robuust te zijn.
Kristalkinderen daarentegen zijn de ‘Vredestichters’. Ze zullen het voorbeeld uitdragen van een beddinggevend leidinggevende. Zij hebben een vredevolle en zachtaardige natuur. Zij zullen niet de grenzen willen uittesten of trachten de boot te doen schommelen op de manier waarop de indigo’s dat doen maar ze kunnen wel hun mannetje staan en opkomen voor de dingen waarin ze met hart en ziel geloven. Het woord ‘passioneel’ omschrijft hun ware aard. Een passie voor het leven, de liefde, een passie voor rechtvaardigheid en fair spel, een passie voor waarheid. Dit zijn de eigenschappen die een kristalkind kenmerken. Het etiket ‘Crystal’ refereert naar het feit dat ze Christus-gelijke wezens zijn, net als Jezus, de hoogste Avatar, een Christus- wezen was. Zij hebben het potentieel om bij wijze van hun geboorterecht al deze dingen te doen die Jezus deed en meer. Ze zijn helderziend en heldervoelend en communiceren telepathisch met elkaar. Bovendien vertonen ze erg helende gaven.

Sterrenkinderen

De derde groep die genoemd wordt onder de nieuwetijdskinderen zijn de Sterrenkinderen, het gaat hier om een groep inter-dimensionale wezens die beweert van andere sterren of planeten af te komen. Sommigen zeggen dat ze van de Plejaden zijn, terwijl anderen praten over verafgelegen groene of blauwe sterren. Een ding is “zeker” – ze komen van dimensies waar wij niet van kunnen dromen noch met onze menselijke ogen, kunnen zien. Ze zijn hier, paraat en gereed om te assisteren in het vredesproces. Ze brengen de gaven van wijsheid, harmonie en balans naar de aarde. Sterrenkinderen hebben gekozen om hier te zijn als ‘Afgezanten van het Licht’ om de aarde terug naar het Licht of de Bron te brengen.
Dit kleine persoonlijke onderzoek brengt me ertoe om te besluiten dat de nieuwe generatie Y die, volgens wetenschappers vooral na 1980 werd geboren en de indigokinderen die we volgens de eerder spirituele bronnen met grote getale terugvinden na 1990, veel overeenkomsten vertonen. Ze zijn zelfzeker, eenvoudig, leergierig, vrij, creatief, …. maar ook heel erg kwetsbaar, want er is niet veel nodig om ze te laten ondersneeuwen. Met zware medicatie worden ze dan in het lagere trillingsveld gehouden. Ze mogen zichzelf niet zijn en ze moeten zich onderwerpen aan het tweedimensioneel “wetenschappelijk” denken van de oude wereld.
Ik voel erg veel sympathie voor deze jongeren en bovendien herken ik me erin. Ik voel het aan als een eer om met deze jongeren te mogen werken als coach, of therapeut of softskilltrainer. In mijn ervaring pikken ze snel op wat ik met hen deel. Ze zijn dol op transactionele analyse en ze zijn meteen weg van kwantumtransactionele analyse. Bovendien passen ze dit erg snel toe in hun leven en op hun werk.
Opvoeden, begeleiden en managen van Indigo’s
Kinderen spiegelen hun ouders, en medewerkers spiegelen hun managers. Indigo’s doen dat in het kwadraat. “Opvoeders” ervaren hen vaak als moeilijke, veeleisende en driftige kinderen. Dit is hun manier om te reageren op frustratie, leugens, oneerlijkheid, angst en non-authenticiteit. Je dient ze vanaf de geboorte te behandelen als volwassenen. Met respect. Een (ondoordacht) bevel geven werkt slecht. Maar een keuze geven werkt goed. Je zegt dus niet dat ze in de rij moeten gaan staan. Je vraagt hen om in 3 minuten tijd een rij te vormen. Je zegt niet dat ze aan tafel moeten gaan zitten. Je vraagt waar ze willen gaan zitten. Met andere woorden, je spreekt ze aan vanuit de Volwassen egostaat. Indigo’s voelen zich koninklijk en willen met respect behandeld worden. Ze willen weten waarom iets gebeurt. Ze zullen een disciplinaire maatregel aanvaarden als je uitlegt waarom en waarvoor ze gestraft worden. Ook al zijn ze maar drie jaar oud. Indigo’s zijn wijs en hebben discipline uit zichzelf. Je hoeft niet de baas te spelen. Je kan beter vriendschap met hen sluiten. Boze, emotionele stemmen maken geen indruk op hen, en schuldinductie of manipulatie evenmin. Wat goed werkt is om familievergaderingen te houden waar ze problemen mee kunnen bespreken en kunnen meewerken aan het opstellen van huisregels. Zo maakt het kind deel uit van een partnerschap, en maak je Volwassen contracten met hen.
In bedrijven met jonge medewerkers is dit eveneens van toepassing. Jongeren hebben meestal een hoge moraliteit en discipline vanuit zichzelf. Ze hebben het moeilijk als ze dingen moeten doen die tegen hun rechtvaardigheidsgevoel indruisen. Ze respecteren de plantenwereld, de dierenwereld en moeder aarde. De kans is groot dat ze niet zullen werken voor bedrijven die dat met de voeten treden. Temeer daar ze niet voor geld, status en ego gaan. Ze werken goed in teams, concurrentie kennen ze niet en ook geen negatieve competitie. Als je aan hen leiding geeft dien je jezelf goed in het oog te houden. Ze houden je een spiegel voor en nodigen je sterk uit om in je zelfleiderschap te gaan staan en je eigen schaduw te transformeren. Ze confronteren je met je frustraties en neem het van me aan dat veel “ouderen” zich gefrustreerd voelen als ze met deze jongeren moeten samenwerken. Maar als deze ouderen eerlijk zijn, geven ze toe dat waar de jongeren voor gaan, dat ze dat zelf ook willen, maar dat ze het nooit hebben durven vragen. De sleutelwoorden die bij deze jongeren horen zijn vrijheid, vertrouwen, fun, autonomie, maturiteit, communicatie, gelijkwaardigheid, verantwoordelijkheid, no nonsens, pragmatisme. Ze houden er niet van dat ze in het vakje Y of Indigo worden geduwd.

Besluit

Tien jaar geleden implementeerden de bedrijven zogenaamde autonome teams, empowerment en total quality management, maar het lukte zelden of nooit omdat hun eigen tweedimensionele scripten die op wantrouwen, angst en armoedebewustzijn zijn gebaseerd in de weg zaten. Het bleef dus bij niet authentieke, manipulerende tips en trics en er veranderde niets ten gronde. Het niet-winnerscript zegevierde. Vijftien jaar geleden werkte ik mee aan een internationaal project om TQM te implementeren in een chemische gigant. We werkten met aangekochte voorgekauwde pakketten die vol procedures en truckjes zaten. Management en arbeiders hebben er hartelijk mee gelachen en bleven met elkaar miscommuniceren. Uiteindelijk was er slechts één winnaar, ikzelf, want ik kocht boterhammen met het verdiende geld. Een ander bedrijf, ook een chemische reus waar ik communicatietrainingen en TA gaf om de zogenaamde autonome teams te ondersteunen, hadden ‘autonome’ teams geïnstalleerd om de “te dure” teamleiders eruit te halen. Nu moesten de arbeiders naast hun werk, de taken van de meestergast, zoals ze dat hier noemen, onder elkaar verdelen. Bovendien werden de teams afgeslankt van acht tot zes man. Dit zijn truckjes die niets te maken hebben met verbetertrajecten en ontwikkeling. Ze berusten op korte termijn armoedebewustzijn-“denken” en lossen niets op. Echte verbeteringen en vernieuwingen zullen volgens mij voortvloeien uit initiatieven van mensen, leiders, die een groot bewust-zijn hebben ontwikkeld, gebaseerd op zelfkennis en scripttransformatie. Het zijn leiders die hun zelfleiderschap staan en respect hebben voor mensen, dieren, planten, culturen en de planeet. Persoonlijkheidsontwikkeling en zelfleiderschap staan volgens mij voorop. Managers mogen nog meer gaan groeien in intelligentie, respect, autonomie, vertrouwen, communicatie en in verbinding zijn. In de eerste plaats met zichzelf. Zelfbewustzijn en -ontplooiing staan voorop. Als medewerkers en hun leiders zich ontplooien naar authenticiteit en maturiteit met respect en vertrouwen voor zichzelf en de anderen kunnen we spreken van feedbackgesprekken en evolutiegesprekken in de echte zin van het woord. De formuliertjes hoeven dan zelfs niet meer te worden ingevuld. De communicatie is niet langer een valse truck. Er is echte verbinding en waarachtig committment.
Uit wat ik lees over en de gesprekken die ik voer met jongeren, Indigo’s of Y’s concludeer ik dat dit precies is waar zij voor gaan en staan, als medewerker en als leidinggevende. De leiderschapstijl die volgens mij het beste past bij de maturiteit en de autonomie die ze zelf willen is die van “resultaat gericht leiding geven”. Hier onderhandelen leidinggevenden met hun medewerkers over beider (realistische) goals voor het komende jaar. De onderhandelingen draaien uit op een consensus. Met andere woorden, het is geen “management by objectifs”, waar de doelstellingen van bovenaf worden opgelegd, vaak vanuit de kortzichtigheid en de gulzigheid die voortvloeit uit armoedebewustzijn. Als manager en medewerker het eens zijn over de doelstellingen, en uiteraard zullen daar ook doelstellingen i.v.m. persoonlijkheidsontwikkeling bij zijn, krijgt de medewerker de verantwoordelijkheid om die doelstellingen te behalen op zijn eigen manier. De leidinggevende dient een platform te creëren, en de middelen te voorzien die de medewerker nodig heeft om te slagen. De medewerker heeft de meldingsplicht om aan de alarmbel te trekken indien hij zijn doelstellingen niet gaat halen en dan komt er opnieuw overleg. Misschien lag de lat te hoog, of waren de middelen ontoereikend. In tussentijdse functioneringsgesprekken of feedbackgesprekken volgen medewerker en leidinggevende elkaar op. Op het eind is er een evaluatiegesprek. In principe werden de doelstellingen, die eventueel ondertussen werden bijgesteld, bereikt. Autonome mensen verdienen een managementstijl vanuit de Volwassene.
Situationeel leiderschap is een stijl vanuit de positieve Ouder. Sturen (Normerende Ouder) en ondersteunen (Zorgende Ouder) doe je met Kinderen. Waarschijnlijk krijg je zo een bedrijf met gelukkige en aangepaste Kinderen. Dit is niet waar de nieuwetijdsjongeren voor gaan. Positieve strooks kunnen bekrachtigend werken, maar vergeet niet dat ook dit een vorm van manipulatie inhoudt. Symbiotische mensen zijn afhankelijk van erkenning en passen hun gedrag aan. Volwassen mensen die autonoom zijn en hun individuatieproces hebben gedaan zijn hun eigen maatstaf. Ze werken vanuit hun flow en stroken aldus zichzelf. Communicatie is voor hun “delen” van ervaringen, inzichten, opgedane kennis. De ander wordt vrij gelaten en ieder begrenst zichzelf, want je vrijheid houdt daar op waar de vrijheid van de ander begint. Symbiotische teams drijven op normen, structuren, procedures en strooks. Autonome teams maken hun eigen procedures en stroken zichzelf. En dat is precies wat de jongeren van vandaag doen.
Ik spreek de hoop uit dat de jongeren van vandaag die massaal de bedrijven binnenstromen, voor hun principes en waarden zullen blijven staan, en mee gaan werken aan de opkomst en de bloei van wat de ouderen zo hoopval de new age of het watertijdperk noemen.
Ik buig voor de jongeren.
Namasté,
Anne Wuyts

Ik ruik en voel en blader
En vind een tekening van mijn vader
Over Bolleke en Piet Fluwijn
En het volgende grappige gerijm

Bolleke en Piet Fluwijn

Ik ging eens wandelen langs het strand
Wie zag ik daar spelen in het zand?
Het was Bolleke
De zoon van Piet Fluwijn

Zie eens zei Bolleke tegen mij
Wat een formidabel schone kei
Ginder in dat holleke
Gemaakt door een konijn

Samen gingen we erheen
Maar het was nochtans geen steen
Wel een blauw kastrolleke
Vastgemaakt aan een lijn

Toen kwam Piet daar aangegaan
Bolleke wat heb je weer gedaan
Och pa het was maar een lolleke
Het was om er vanaf te zijn

Zo potverdekke fopten ze mij
En ze lachten allebei

Voor ons Anneke van papa
3 mei 1964 (ik was 8jaar)

Ik kan het nu wel zien
Diep in de ziel
Van mijn vader
Schuilt een gevoelige dichter
Jammer toch dat ik zoveel later
Na drie en veertig jaar
De poëet in mijn pa ontwaar
Ondertussen is hij ginder
Aan de andere kant
In het eeuwige licht
Sinds negentien vierentachtig

Ik heb je erg gemist
Mijn lieve autistische pa
En vond nog dit gedicht
Dat ik toen voor je schreef
Nadat je was doodgegaan
In de armen van die ander
Die niet mijn moeder was
Je stierf aan je impasse
De keuze viel je te zwaar
Je reed een scheve schaats
Waar was nu je plaats
De prijs was je gezin
Je mocht er niet meer in
En tot je grote spijt
Raakte je je ego kwijt
Je ijzersterke gezondheid
Liet je in de steek
Je stierf moederziel alleen
Zonder afscheid
Van wie je werkelijk hield
In de eerste plaats
Je drie lieve kinderen

Vaarwel vader

Vaarwel mijn vriend
Het is vreselijk
Om te sterven
In volle zomer
Een kleinkind onderwege

Vaarwel mijn vader
Het is te hard dat je gaat
Zonder liefde
Zonder tranen
Zonder afscheid
Zonder dromen
Zonder nachtzoen
Zonder je zegen

Eenzaam
Alleen de dood tegemoet
Je hebt te hard geboet
Het is je vergeven
Het ga je goed

Misschien tot later
Als we elkaar nog eens zien
In de hemel
Of zo

Anne Wuyts
11 april 1984 (28 jaar)

Je was amper 54 jaar
Je midlifecrisis was te zwaar
En veel te lang
Je vreselijke hellegang
Was vergeefs
Je hebt je leven maar half geleefd
Je vluchtte in platte wezenloze seks
Bij een schunnige geldbeluste heks
Een sloerie van formaat
Die je binnendeed voor je geld
Je voedde de bloeddorstige haat
Tussen je twee vrouwen
Mijn moeder en die hoer
Je schond ieders vertrouwen
En vooral de trouw aan jezelf
Je bleef sterk en fier en stoer
Je ging gokken in het casino
En verloor niet alleen je geld
Maar ook je opgeblazen ego

Je was te zwaar geschonden
De oude wonde was te groot
Je was te laf en had niet de moed
Om de kleine dood te sterven
Zo kon je het getransformeerde
Leven niet beërven
Je stierf uiteindelijk de grote dood

Mijn lieve domme pa
Welk een zwaar karma
Had je jezelf aangemeten
Zonder goed te weten
Hoe dit om te zetten
Je was een te jonge ziel
Wat wist je van composteren?
Wat kon de scarabee je leren?
Je stierf
Voor mijn grote transformatie
Zodat ik je niet mee kon nemen
Naar de fameuze vijfde dimensie

Mocht je nu naar mij kijken
Van op je roze wolken
Waarop je zit te mediteren
In het rijk van onze lieve heer
Zie dan
Ik reik je mijn hand
Omdat ik kan aucteren
Ben ik je voorgegaan
In de donkere hellegang
Ik heb mijn midlifecrisis omgezet
Je hebt mij maar te volgen
Ik spreek je nu aan
Van op deze verre planeet
In volle transformatie
Ik ben je oude wijze dochter
En ik zie je graag

Anne Wuyts
27/5/07 (51 jaar)
Pinksteren

Ik wou
Dat ik kon buigen
Met open hart
En met mededogen
Voor de daders
Vergeving
Voor de moeder
En de vader
De echtgenoten
En de verraders

Ik zing
Nafchi Cholat
Ahava techna
Ana El na
Refanala

Mijn hart
Is verwond
Mijn ziel
Is beschadigd
Mijn geest
Is verward
Alstublieft
Heer
Alstublieft
Heel mij

Ik wou
Dat ik kon buigen
Het einde
Van het slachtofferdom
Op mijn knieën
Mijn voorhoofd
Op de grond
Handpalmen omhoog
En mijn hart open
In mededogen
En liefde
Voor het Al

Ik ben het slachtoffer
En de dader
In één en dezelfde
Archetypen
Die huizen
In de diepten
Van mijn schaduw
Nu eens de dader
Die grof
De wet overtreedt
En gruwelen pleegt
En dan sterft
En de volgende keer
Wederkeert
En als slachtoffer
Van het leven leert

Ik ben het slachtoffer
En de dader
Ik ben zelf
De verrader
Die diep
In mijn schaduw
Leeft en sterft
En trekt en duwt
En liegt en boet
En zoekt en brult
En draait en keert
En huilt en schuilt
Als een verwond beest

Ik buig
Op Stille Zaterdag
En ik omhels
Mijn schaduw
Met zachte kracht
Als mens
Ik juich
In stilte
En omhels de dader
Want eens
Was hij slachtoffer
Ik koester en kus
En wieg en huw
Mijn schaduw
De alchemische bruiloft

Ik buig
Ik ben geen slachtoffer
En geen dader meer
Ik kniel
Op het zachte mos
Ik ben alleen
Met de Heer als getuige
In het beukenbomenbos
Of in de groene wei
Het maakt niks uit
Mijn voorhoofd op de grond
Mijn handpalmen
Naar de hemel
En mijn hart open
In mededogen
En ik voel
Liefde en dankbaarheid

Ik buig
Er zijn geen daders
En geen slachtoffers meer
De schaduw is omgezet
Gecomposteerd
Geluwd, geliefd, gekust, bemind
Het goed en het kwaad
Getransformeerd
Geen verraad
En geen slachtoffer meer
Alleen nog
Vergiffenis en nederigheid

Aanschouw
De vrouw die gaat buigen
In het beukenbomenbos
Vogels, paasbloemen
Grashalmen
En de zon als getuigen
Ze knielt op het zachte mos
Haar voorhoofd tegen
Moeder aarde
Die haar een lichaam schonk
Haar handpalmen
Naar de hemel en de heer
Die haar een
Goddelijke ziel gaf
Ze legt in dankbaarheid
Haar slachtoffermantel af

Dan staat ze op
Aanschouw
De oude wijze vrouw
Rechtop
En kwetsbaar
Met grijs haar
Die voortaan
Met stille kracht
En met waardigheid
Haar wonden draagt

Anne Wuyts
15/4/06
Stille Zaterdag

Ik sta voor het zwarte graf
En de witte frêle kist
Waarin Gawijn rust
En luister naar de sax
En het gedicht
Van een dichte vriendin
Die mijn zielenleed sust

Woorden van vrouwen
Tonen van de saxofonist
Het intense rouwen
Voor de vederlichte kist
Waarin Gawijn ligt
En slaapt
Voor eeuwig en altijd

De witte kleine kist
Op het zware zwarte zand
Voor de donkere kuil
Witte bloemtuil in mijn hand
Ik huil

“Leg de bloemen hier maar neer”
Zegt de man zacht
“Dan schup ik straks het graf dicht”
“Neen” zeg ik
“Dat doe ik zelf
Ik schup de put wel toe”

De witte kist wordt voorzichtig
In het zwarte gat getild
En ik begin te schuppen
Aarde in de put
Aarde op de kist
Tot er bijna geen kist meer is
Alleen het zwarte zand
En een fijne witte rand
En dan
Alleen nog zand

Ik schup en schup en schup
Ik schup zonder spijt
Ik schup buiten ruimte
Ik schup buiten tijd
Ik schup het zand
Tot boven de rand
Ik schup een berg
Ik schup een duin
Waarop ik de bloemen leg
Witte lelies en rozen
En fresia’s
En het witte kruis
Waarop ‘Gawijn’ staat

Ik neem afscheid
Van Gawijn
Voor altijd en eeuwig
Mijn doodgeboren zoon

Anne Wuyts
29/3/2005

Je bent welkom
In mijn huis
Mijn liefdeskind
Mijn jongen
Je heet Gawijn
Klinkt mooi met Wuyts
Wat “van het woud”
Betekent
Je zal een paas-kindje zijn

Gawijn van het woud
Kind van de man
Van wie ik
Zielsveel houd
Kind van de man
Die ik bemin
Met heel mijn hart
Met heel mijn ziel
Met heel mijn geest
Maar hij mij niet
Hij moet je niet
Geen feest voor hem
Wel feest voor mij
Vrees niet
Gawijn van het woud
Mijn liefdeskind
Ik zorg voor je

Negen maanden
Draag ik je
Alleen
Je vader is er niet
Vreugde en pijn
Blijdschap en verdriet
Ik ween veel
Ik lach veel
Ik rouw als vrouw
Ik leef en geef
In vreugde aan jou
Gawijn van het woud

Ik draag je tot het eind
Ik ben moe, ik ben oud
Wees niet bang
Ik blijf overeind
Ik werk en draag en leef en verlang
Naar je geboorte
Naar ons eerste oogcontact
Naar deze voorname ontmoeting
Met jou
Gawijn van het woud
Mijn liefdeskind

Dan komen de weeën
In de nacht
Ze doen geen zeer
Ze doen geen pijn
Mijn lichaam ontsluit
Zich zacht
Straks zullen we samen zijn
Wij tweeën
Oog in oog
En we zullen lachen
Naar elkaar

Maar
De vroedvrouw hoort
Geen harttoon
Geen teken van leven
Geen hartgefluister
Nog eens even
Luisteren
En nee
Niets

Dan ga ik hurken
En laat je geboren worden
Gawijn van het woud
Gawijn met de luit
- zo heet je vader-
Je glijdt zachtjes
Uit mij uit
Je voelt koud
Je ziet rood
In onze navelstreng
Zit een knoop
Mijn lieve Gawijn
Je bent dood

Ik heb de dood
In mij gedragen
En werd niet getroost
En gedragen
Door mijn man
Ik draag die pijn
Alleen
Tot het eind
Van mijn dagen

Anne Wuyts
30/3/05;

Gedichten schrijven
Opent een deur
Naar gene zijde
En via het rijmen
Ontmoet ik je
Lieve Gawijn
Mijn muze
Gedichten schrijven
Maakt me blij
En vrolijk
Want
Dan kom je tot bij mij

Een wezenlijke wens
Gaat in vervulling
Ik voel me intens
Gelukkig
Nu ik weet
Hoe ik je
Van mens tot mens
Kan ont-moeten

Als we samen
De dichtkunst bedrijven
En blijde en droeve
Verhalen schrijven
Als we het leven
Schilderen
Met woorden
En gevoelens geven
En met letters verven
En dromen weven
En spelen met taal
In een verhaal
Over kindjes die sterven
Over pure liefde
En rauw verdriet
En vreselijke rouw
Mijn oude wijze ziel
Als we samen
De poëzie beleven
Mijn zielsgenoot
Dan zijn we man en vrouw
Want
Gawijn, mijn liefste
Mijn muze
Mijn echtgenoot
Aan gene zijde
Van het avondrood
Buiten ruimte
En buiten tijd
Zijn we getrouwd
Voor eeuwig
En altijd

En als ik straks
Mijn laatste adem laat
En s’nachts
Het rijk der levenden verlaat
En kom
Naar mijn gemaal
Aldaar
Aan de andere kant
Dan weet ik
Dat je op me wacht
Zoals een bruidegom
Rechtop
Met uitgestoken hand
Voor het altaar
Zijn geliefde bruid
Opwacht

Anne en Gawijn Wuyts
31/3/05

Ik woon nu
In de wind
Die over akkers waait

Ik woon in de kracht
Van de golven op zee
Ik woon in het schuim
Van hun baren

Ik woon
In de wolken en de nevel
En de mist en de regen
Die bomen en planten
Drinken geeft

Ik woon in het diamantkristal
Van de sneeuw
En de schittering van de zon
In het water

Ik woon in jouw spiegelbeeld
Als je kijkt in het meer
En in jouw glimlach
Als je aan mij denkt

Moeder
Je moet niet wenen
Aan mijn graf
Ik ben niet dood
Ik ben niet heen

Ik woon in de klanken
Van de snaren van je harp
Als je haar bespeelt

En in het vogelgezang
En het tsjirpen van de krekel
En het wieken van de vleugel
Van de merel

Ik woon in je rotstuin
In je lievelingssteen
Die met mos is bekleed
En in het ruisen
Van de bladeren
In je vlinderboom

Dus ween niet
Moeder
Aan mijn graf
Ik ben niet dood
Ik ben niet daar

Kijk omhoog
Moeder
Deze nacht
Ik ben de fonkelende
Sterrenpracht

Anne Wuyts
27/9/09
Sint Michiel
Vrij vertaald naar een Engels gedicht van een onbekende auteur